Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Muziek en bier in een… | Home | Marktdag »

Geuren, kleuren, smaken, gevoel en prachtige taferelen

Zaterdag 22 maart 2014 @ 22:23 Sri Lanka is een bijzonder land. We hebben drie dagen rondgesjeesd en hebben veel gezien. Waar Sri Lanka haar oase van rust laat voelen in het oude fort hier in Galle, beleef je de hectiek op de wegen. Het koele (of beter koude ;-)) bergdorp Nuwara Eliya is een enorm contrast met het hele hete laagland. Rijdend door de onderste helft van Sri Lanka hebben we de vele gezichten van haar mogen zien. En de verschillen zijn in hoeveelheden niet te bevatten. Heb ik het over bananenbomen, dan zijn dat er duizenden, heb ik het over theestruiken, dan moet je denken aan miljoenen. Het berggebied is niet dichtbevolkt, maar wel dichtbebouwd. De verschillende groenten en fruit soorten zijn enorm, ik weet even niet, wat ze niet hebben. Zelfs aardbeien en boerenkool. Rode ananassen en rode bananen. Het ligt allemaal in grote hoeveelheden kleurrijk uitgestald langs de wegen. Een eetpallet aan kleuren! En de streken waar we doorheen reden wisselden elkaar af, bananen-streek, ananas-streek, kokosnoten-streek, mais-streek, enz. En dan heb ik het niet gehad over de kruiden, de geuren. Curry, kaneel, chili. De bijhorende smaken zijn net zo noemenswaardig. Voor de dorst zijn er de verse vruchtendranken, gewoon langs de weg. Maar ook thee, kilometers en kilometers met theestruiken. Dat is het is het eetgedeelte, een van mijn favorieten, maar er is hier ook heel veel te zien. Van (wilde) dieren tot ver- en hooggezichten, van tempels (boeddhistisch en hindoeïstisch) tot vette surfgolven. Zijn jullie al verkocht? Wij wel…..


Al heel vroeg stapten we dinsdagochtend bij Raffi in z’n busje. Het was een riante zit zo met z’n viertjes achterin. Raffi sprak goed Engels en was een waanzinnige gids. Het feit dat wij (te) veel wilden zien en planning niet zijn sterkte punt was, resulteerde in veel rijden. Waardoor we dan weer wel veel van het landschap hebben gezien! Onze eerste stop was meteen al ver, Pinnewala Elephant Orphanage. Hier worden zieke en gehandicapte olifanten opgenomen en verzorgd. Een geweldig weeshuis! We waren ook precies op tijd. De olifanten kwamen net terug van hun bad in de rivier en liepen ons, bijna letterlijk omver.


De olifanten zijn kleiner van stuk als de Afrikaanse, maar nog steeds prachtige logge dieren. De kleintjes hadden het beste plek, met z’n tweetjes in een waterbadje, waar ze naar hartenlust aan het stoeien waren. Koddig!! We moesten ons echt losrukken van deze leuke plek!


Lunchen deden we met de locale snacks. Je pakt wat drinken uit de koelkasten en de eigenaar zet een schaal met ‘hapjes’ op tafel neer. De snacks zijn erg lekker en soms gevuld met een pittige curry. Je rekent af wat je hebt gegeten en de rest gaat weer de vitrine in voor de volgende klant. Met een temperatuur van overdag, ook in dit soort gelegenheden zonder airco, van over de 30 graden, moet je hier niet over nadenken en gewoon lekker smullen.

Nog verder naar het noorden, naar Dambulla, waar de bekende ‘Cave Temples’ zijn. Het is een complex met 5 grotten. Binnenin de grotten zijn verschillende Boeddha’s en beschilderingen op de oude rotswand. Het is een aardige klim omhoog, maar het uitzicht en het complex is heel bijzonder. Ze schatten dat de geschiedenis van deze plek teruggaat naar de eerste eeuw na Christus! De ‘Golden Tempel’ aan de voet van dit complex is modern en erg kitsch, en dus in groot contrast met de oudheid van de grottempels. Veel aapjes bewaakten het complex en we bleven in de ‘jungle-feeling’, want ons hotel (Grand Regent in Sigiriya) leek er middenin te staan; cabins tussen de bomen met apen, pauwen en eekhoorntjes.


De volgende ochtend weer op tijd op pad naar een bijzondere spirituele, culturele en historische site, Sigiriya, ‘Lion Rock’. Een enorm groot rotsblok (370 m hoog) op een plat stuk. Dit gebied is zo bijzonder dat het door Unesco in ’82 op de World Heritage lijst is gezet. Het is een schitterend gebied! En de rots is bijzonder, maar het gebied eromheen minstens zo. Het is ook weer een heel oud stukje geschiedenis, de 3e en 4e eeuw na Christus. Het is een monastery geweest, met prachtige water tuinen, rotstuinen en de hoger gelegen terrassen. De oude muurtjes geven een prachtig beeld in het groene landschap en het is jammer dat de waterlelies niet bloeiden, de vijver zat er vol mee. We zijn een aardig stuk omhoog gelopen, maar het was, zelfs zo vroeg, al redelijk druk. Bij de wenteltrap zijn we omgedraaid. Helaas, maar ook de tijd drong. Wil je deze plek goed zien en lekker op je gemak, kun je er wel een dag vullen, op z’n minst een halve!


Snel verder naar een plek waar we konden zien hoe het batikken ging. Weer erg interessant en prachtige dingen maakten ze ook hier. Daarna, een beetje op aandringen van Raffi, naar een ‘spice garden’, kruidentuin. Maar dat aandringen namen we hem in dank af. Ayurveda speelt hier een belangrijke rol en bij elk kruid, plant hebben ze wel een ‘medicinale’ uitleg. De tuin was groot en veel betere uitleg dan de vorige. We zagen curry gemaakt worden, mochten we proeven (heerlijk!), drogen van kaneel, enz enz. Een succes en zeker ook het buffet daarna in het restaurant van de prachtige tuin!!


Helemaal volgegeten gingen we snel verder naar Kandy. Kandy is een bergplaats, gebouwd rond een prachtig meer. Helaas hadden wij alleen maar tijd om de heilige tempel te bezoeken, waar de tand van Boeddha ligt. Het was een mooie tempel, weer bijzonder in zijn soort. Maar de Bodhi-boom met altaartjes vond ik het bijzonderst. Daar was het niet zo druk en voelde je de energie. Een heel oud vrouwtje met 1,5 tand sprak Etienne aan over z’n sarong, “Hari!” zei ze met een brede lach. Toen ze merkte dat wij geen Sinhalees spraken, wreef ze over haar kin en keek bedenkelijk, waarop ze even later verder ging in het Engels! Ze vertelde uitgebreid over de boom en de gebruiken, heel bijzonder!


Het was daarna nog een hele tocht, zowel qua klimmen als afstand naar Nuwara Eliya (op een hoogte van bijna 1900 meter), waar we de nacht zouden doorbrengen. Langs kilometers thee klommen we omhoog en omhoog, van haarspeldbocht naar haarspeldbocht. Via prachtige uitzichten kwamen we langzaam in de wolken en werd het even later ook nog donker. Toen we uitstapten voelden we de kou! Brrr! Geen kachel in het hotel, geen dik dekbed en een beetje warm water. Hmm, na dagen van dik over de 30 graden is dit erg wennen. ;-)

De volgende ochtend zagen we pas hoe mooi we zaten. We hadden uitkijk over het Gregory Lake en omdat we een paar vrije uurtjes hadden, hebben we een stukje langs het meer gelopen en heerlijk koffie gedronken op een terrasje aan het meer. Met eenmaal het zonnetje aan de hemel, werd het langzaam wat warmer.


We werden naar het station van Nanu Oya gebracht. Daar stapten we op de trein naar Ella. Een prachtige tocht door de bergen. De drie uur vlogen voorbij met een afwisselend landschap van steile diepten, mijlen van terrassen met theestruiken, kleine huisjes, prachtige dorpjes en schitterende mensen langs en in de trein. We zaten tweede klas, voor (letterlijk) een paar eurocenten en we zaten prima! Er kwamen verkopers langs met yoghurt en snacks en een wagon verder kon je drinken kopen. Super tochtje!


Raffi wachtte ons al op in Ella. Het was inmiddels al in de middag en we moesten nog helemaal terug naar Galle. Het was weer een lang tripje, maar de waterval, de vergezichten, het wisselende landschap maakte het goed. Eenmaal dichterbij de kust werd het duidelijk droger en veranderde het landschap aanzienlijk. We reden via een grote delta waar ook olifanten lopen. Helaas hebben we ze niet gezien, maar wel honderden (water)vogels.

Het was laat toen we bij de haven aankwamen. En moe, maar enorm voldaan, ploften we ons eigen bedje in. Het waren drie hele leuke, gezellige en mooie dagen, waarin we een heel goed beeld van Sri Lanka hebben gekregen. Een beetje weemoedig zijn we wel, we hadden graag nog meer gezien van dit prachtige land en langer willen genieten. Maar ja, dat is ons lot. De seizoenen wachten niet totdat wij ‘klaar’ zijn om te gaan, de natuur bepaalt, dus moeten we verder. Nog een paar dagen en dan gaan we weer op weg naar een ander nieuw land.

een reactie

Ok, ok, we hebben niets te klagen maar stiekem ben ik wel een beetje jaloers op jullie ;-). Prachtig verhaal! Lieve groeten vanaf Grenada van de ‘Seaqrew’
Jannet - Zondag 23 maart 2014 @ 03:15



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.