Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Grote en iets minder … | Home | Hollandse buien op de… »

Vragenuurtje

Maandag 20 december 2010 @ 22:10 Het wordt vroeg licht, rond half 6. Wij wisselen de laatste wacht om 6 uur wanneer ik ga slapen en Etienne z'n wacht begint. "Gelukkig", zegt hij nog en wijst op een heel donker pak wolken en even zo donkere lucht achter ons. Nou ja, donker, gewoon zwart. "Het is ons gepasseerd zonder dat we het over ons heen hebben gehad." Ik lag net een uurtje te slapen toen ik wakker werd van regenspetters. Wij hebben bij lange oversteken het matras op de grond in de salon gelegd, waarop je beter ligt dan op de harde, net iets te korte, salonbank. Ik steek mijn kop naar buiten en we zitten middenin het zwarte weer. De genua snel inrollen, want het waait een dikke 6 bft. De golven zijn zwart en grillig, maar ook puntig en hoog. Het regent en omdat de wind van achter in komt, helpt de zonnetent niets. Gatver! Het duurt een uurtje en dan wordt de lucht zienderogen helderder. De wind neemt snel af en de golven worden even zo snel weer rustiger. Dat hebben we ook weer gehad. Inmiddels is de wind weer zo ver ingezakt dat er nog maar een 3 bft staat, eigenlijk net te weinig met onze voordewindse koers. Tja, het is echt van het ene uiterste naar het andere. Maar we sukkelen natuurlijk wel gewoon door naar de overkant en we moeten nu nog zo'n . mijl.
.
Ik heb van verschillende mensen vragen gekregen, over de oversteek enzo. Omdat er verschillende dezelfde vragen zijn, beantwoord ik ze hier. Verder heb ik namelijk toch weinig te melden.
.
Een van de vragen was of we niet vreselijk stijf werden zolang op het water en geen kant op kunnen.
Nou, dat klopt wel een beetje. Je merkt heel erg dat je te weinig lichaamsbeweging hebt, ondanks dat je wel heel de dag het geschommel aan het compenseren bent. Je hangt, zit en ligt alleen maar. Het is niet dat je stijf wordt, maar je wordt er lamlendig en gaar van.
.
Krijg je wel genoeg slaap met de wachtjes van 3 uur?
Ik denk het wel, want je bent niet echt moe. En als het nodig is, bijvoorbeeld als het net zoals gisterenavond en vannacht heel erg heeft geschommeld, dan slaap je overdag bij. Toen we na de oversteek van de Canaries in Gambia aankwamen (zo'n 8 dagen) en in de Kaap Verden na Gambia (zo'n 4 dagen), waren we niet echt moe. Je kunt gewoon de dag in en we zijn zelfs nog tot 's avonds laat uit eten geweest. Het is dan wel weer heel lekker dat je een nacht kunt doorslapen. Dus gewoon zoveel uur achter elkaar. Dat mis je wel. Als het erg schommelt heb je meer moeite met in slaap komen en slaap je veel lichter, als dan de ander je roept dat het jouw wachtje is, dan is dat soms wel heel erg balen.
.
Blijft je heel de wacht wakker?
Op zich is dat natuurlijk wel de bedoeling. De ene kan rustig slapen omdat de ander oplet. Maar we slapen ook wel tijdens een wachtje. Nu bijvoorbeeld met deze oversteek is er geen enkel ander scheepvaartverkeer en anders verraadt het alarm van de AIS, schepen in de buurt. Dit geldt niet voor vissersboten, dus op sommige stukken (bijvoorbeeld tussen Dakkar en Gambia) moest je echt wel continu opletten. De kleine vissersboten hebben geen alarm en gaan niet altijd voor je uit de weg. Maar wanneer het een onrustig zeetje is en de zeilen wat klapperen en je niet lekker koers kunt houden, kun je vanzelf niet slapen. Dan blijf je wel wakker.
.
Wat doe je tijdens een wachtje?
Dat is verschillend. Soms heb je gewoon geen zin om iets te doen en is het heerlijk om wat te dagdromen en te mijmeren. Maar soms lees ik wat, Etienne luistert een audioboek en je speelt een spelletje op de Ipod. Verder heb je altijd wat drinken in de buurt en wat te knabbelen. Koekjes en zuurtjes hebben wij vaak bij ons staan. Soms zet ik thee, maar soms heb je ook nergens zin in. Je lichaam staat in de sluimerstand.
.
Hoe weet je hoeveel eten je voor de oversteek moet meenemen?
Je weet hoeveel dagen het ongeveer gaat duren. Dat zijn dan zoveel maaltijden, lunches en ontbijten. Voor de zekerheid moet je dat verdubbelen, mocht je onverhoopt langer op zee moeten zijn. Voor nu bijvoorbeeld ben ik uitgegaan van 2100 mijl, 100 mijl per dag, dus 21 dagen. Ik ben gewoon gaan uitschrijven wat ik als gerechten kon verzinnen die ik kan maken met zo min mogelijk spullen en geen vlees; nasi, macaroni, carbonara, chili con carne, goulash, rijst met, aardappels met, enz, enz. En dan ook voor de lunch; soep, knakworstjes, tosti, eitje, enz. Een soort weekmenu maak je dan. Ik kwam op iets meer gerechten dan een week. Toen ben ik gewoon gaan uitschrijven wat ik per gerecht allemaal nodig heb. Dus dan weet je wat je voor 1 week aan ingrediënten nodig hebt. We zijn dus 3 weken (21 dagen) weg en dan dat keer 2. Nou heb ik met dat keer 2 een beetje gesmokkeld want anders werd het soms wel heel veel en ik had nog wat kant en klaar pakken en blikken aan boord die ik voor nood kan gebruiken. Want geloof me, het was een bizar lange waslijst! De aantal blikken champignons en doperwten, bizar! Ik heb het meeste in de Canaries ingeslagen, maar omdat er in Gambia ook niets te krijgen was, teer je in op je voorraad. Die heb ik in de Kaap Verden, met al het verse spul dus weer aangevuld. Sommigen maken een vast weekmenu. Dat heb ik niet. Ik eet de gerechten met de niet-houdbare spullen eerst en dan komen de andere gerechten. En we eten eigenlijk best aardig gevarieerd. Je wordt er ook ontzettend inventief van, ik verzin wat lekker bij elkaar zou kunnen zijn en gooi het gewoon bij elkaar. Soms is het niet voor herhaling vatbaar, maar soms juist wel.
.
En met drinken?
Met drinken gaat het precies hetzelfde. Zoveel dagen is zoveel liter water met z'n tweeen en dan nog een hoop frisdrank en sapjes. Ranja is dan ook een uitkomst om het water eens een ander smaakje te geven. Dat heb je namelijk na een tijdje wel nodig, een ander smaakje. Ik heb dan ook altijd wat kitkat of snikkers of andere koekjes ofzo mee.
.
Mijn neefje stelde een vraag van hele andere orde, maar zeker geen onbelangrijke vraag. Wat doen jullie als je piraten tegenkomt?
Tja, ten eerste proberen we gebieden waar piraten zouden zitten te vermijden. Mocht het dan toch zo zijn dat we ze tegenkomen, dan doen we niets. Wij hebben geen wapens aan boord. Dit is een discussieonderwerp onder zeilers wat verschillende kampen heeft. Ik vind dat als je een wapen aan boord hebt, de kans dus bestaat dat jij moet schieten en dat je dus van te voren bedacht moet hebben of je kan, en dus ook wilt, iemand doodschieten. Daarnaast zullen de piraten beter kunnen schieten dan ik, dus ben ik toch te laat. Ook denk ik dat als er piraten komen en ik meteen mijn vuurwapen laat zien, zij eerder zullen schieten. Wij hopen gewoon dat ze meenemen wat ze willen en ons en de boot verder met rust laten, zodat we verder kunnen varen.
.
Een andere vraag ging over de snelheid die bij het positierapport vermeld staat.
Dat is de snelheid van dat moment. En dus niet het gemiddelde. Af en toe gelukkig, want soms staat er maar een knoop of 4. Aan de dagafstand van 120 mijl blijkt dat we bijvoorbeeld gisteren als daggemiddelde 5 knopen hebben gelopen. Dat is ook een beetje wat we tot nu gemiddeld als dagafstand hebben gehaald.
.
Is het met al die vragen toch nog een heel verhaal geworden. Ik ga de vis in de pan gooien!
-----
At 20-12-2010 20:51 (utc) our position was 14°33.41'N 048°28.85'W

een reactie

Beste E&D,
Als toekomstige vertrekker volg ik jullie belevenissen met plezier. De dagelijkse berichten vanaf de oceaan zijn erg leuk om te lezen. Ik ben benieuwd hoe jullie die versturen, is dat met sailmail? Blijkbaar is het ook mogelijk om foto’s mee te sturen? Ik zou het leuk vinden daar iets meer over te weten. Verder ben ik nieuwsgierig naar jullie vistuig, waarmee je de dorade gevangen hebt.
Veel plezier voor de laatste loodjes en een goede aankomst gewenst.
Pieter
Pieter Lambregts () - Dinsdag 21 december 2010 @ 21:50



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.