Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Time flies... | Home | Geen sluizen, maar br… »

Verder op het Erie kanaal

Maandag 20 juli 2015 @ 22:47 En inderdaad donderdag was het prachtig weer om Lake Ontario over te steken. Een beetje wind in de rug, weinig zon, dus niet te warm en geen mist. Door het beetje wind hadden we dit keer ook geen golven vliegjes en muggen!

In Oswego zijn we meteen sluis 8 doorgegaan en aan het rustige walletje gaan liggen. Teruggelopen om in te klaren bij de marina. Er hangt een telefoon in een kastje. Je pakt de hoorn, drukt op een knop en voila, je hebt verbinding met de customs and border control. Er was even wat verwarring, maar dat was omdat de man aan de andere kant niet wist wat hij moest doen; “het was alweer zo lang geleden dat hij dit aan de hand had gehad.” ;-) Maar verder ging het heel soepeltjes.


Daarna even contact met Tom en Diane (de Amerikanen uit Brewerton) proberen te maken. We hadden ze uitgenodigd om een dagje mee de sluizen door te gaan, maar helaas dat lukte niet. Verder nog even wat rondgelopen en gekeken voor een gasfles. Wow, dat was schrikken! Ook even een brood gehaald voor Etienne en het werd weer duidelijk dat Canada echt goedkoper is!

De volgende dag meteen verder naar Phoenix. We zagen al snel dat het veel minder stroomde dan de week ervoor. Er kwam een pisstraaltje over de dam heen, in tegenstelling tot een grote kolkende massa! Het schoot dus lekker op en aan het begin van de middag gingen we sluis 1 door bij Phoenix.

Er was een stenen muur met de bekende blauw-gele bolders (een teken dat het een kanaalwal is en dus gratis aanmeren betekent) en verder een prachtig houten steiger met stoeltjes en parasols erop. Hmm? Wij aangemeerd bij de houtenwal en ja, dit was inderdaad de gratis dock. Wouw! Water, elektriciteit en een hartelijk ontvangst door een aantal jonge knullen. Het witte torentje aan het einde van de dok is het zomer onderkomen van de jeugd. In het naastliggende park doen ze spelletjes en op vrijdagen, wanneer er muziek is, dan serveren ze diner. We kregen een kaartje van het dorpje en zijn de ‘dorspwandeling’ gaan doen. Een klein, maar erg leuk plaatsje!


Inmiddels regende het, dus het was onzeker of de muziek zou doorgaan. En ja hoor, rond zes uur hoorden we ‘Two Feet Short’ oude country-nummers zingen. Erg leuk!!

Zaterdagochtend weer verder. Na een paar mijl verlieten we het Oswego Canal en vervolgden we verder het Erie Canal. Het was een zonnige warme dag! Wel een leuk stukje, zeker het grote stuk tussen lock 24 en 25. Dat is 31 mijl lang, maar er is veel te zien. Campings, huizen en huisjes, bootjes en ganzen, eenden, zwanen, roofvogels, vissen en eekhoorns. Super leuk dus.


Op dit stuk kun je duidelijk zien dat het water hier heel hoog is geweest. We denken zeker zo’n 1,5 meter, als je kijkt naar de paaltjes met de kanaalmarkers. We zien ook drijvende dockjes van de mensen in hun achtertuin half in hun tuin liggen, verwoest. Een caravan heeft ook watersporen tot halverwege! Rechts en links zien we landbouwgrond tot zover we kunnen kijken. Later horen we dat het meeste van deze velden onder water hebben gestaan. Toen het water ging zakken zijn ze het ook verder weg gaan pompen en meteen de gewassen gaan sproeien om te zorgen dat het zand ze niet verstikt. Vandaar dat ze er nu nog prachtig uit zien. Het kan blijkbaar ook geen kwaad, mits het niet te lang duurt.


We stoppen in Lyons, Peppermint Village. Weer een super leuk walletje. Een hoge stenen muur, met vlaggen, bloemen, een heel bord met kaart en uitleg en picknickbanken. We worden ontvangen door Bob Stopper. Het is een leuke man, die ons alles vertelt over de geschiedenis van het plaatsje en de omgeving. Ook laat hij een foto zien van vorig jaar, wanneer het water hier zelfs hoger dan de muur staat! Hij legt uit dat Lyons bekend is om de pepermuntolie. Er staat een enorme bak met de plant waar je van kan knippen wat je wilt en wat potten ernaast die je mag meenemen. Ik zit dus al snel aan de heerlijke muntthee! Hij maakt een foto van ons en later op de dag komt hij langs met z’n kleinzoons. Onze vlag is moeilijk te herkennen voor de jongens, maar de namen van de bekende voetbalspelers kennen ze wel. Het is echt heel leuk dat mensen je zo warm onthalen in hun dorpjes!

Dit weekend was er een festival en we zagen nog een staartje ervan. Vanaf de muur loop je omhoog en daar zit de brandweerkazerne. Daar konden we (heerlijk en warm) douchen! We hebben wat heen en weer gelopen. Het is een leuk stadje met prachtige gebouwen, sommige komen recht uit een western film met een Mexicaans accent.

Aan het einde van de dag borrelen we aan de picknicktafel met een Amerikaanse zeilboot (die we al eerder zagen) en drie Canadese (motor)boten (Anam Cara, Knots a Change en Whatever eh!). Het is echt super gezellig. Ze zijn op weg naar lake Ontario en misschien zelfs Waupoos marina. Ze komen uit dat stuk, dus we kletsen over wat wij allemaal in het afgelopen weekje daar gezien hebben. Verder vragen ze ons de oren van het hoofd over onze reis. Het is echt heel leuk en gewoon jammer dat ze de andere kant op gaan!


Maandag gaan we eerst boodschappen doen bij een grote supermarkt vlakbij. We lopen ook even door naar de Aldi en daar zijn de prijzen leuk. Een heel stuk goedkoper dan in de gewone supermarkten, maar net zoals bij ons een aantal jaren geleden, ze hebben er niet alles.

Rond negen uur laten we het muurtje in Lyons weer los en varen sluis 27 in. Een klein stukje verder komen we in het gegraven stuk van het Erie kanaal. Op de kaarten varen we over land hier, maar het is toch de vraag of je hier kaarten nodig hebt, want het is gewoon tussen rood en groen blijven en door de dorpjes en sluizen weet je waar je bent. ;-)


De sluizen zien er slecht uit in dit stuk. Grote gaten in de wanden!



De muren waar je aan kunt liggen om te overnachten zijn daarentegen weer beter. Prachtig met bloemen en bijna allemaal hebben ze stroom en water. Dat hebben we niet nodig, maar de douches zijn wel lekker! Zo ook in Fairport waar we maandagmiddag aanlanden. Een heel leuk plaatsje weer en we bezoeken natuurlijk de ijsfabriek!

twee reacties

Zo te lezen vermaken jullie je uitstekend.
gerard smit () (URL) - Woensdag 22 juli 2015 @ 18:29

Best of luck and happiness to you as you continue your journey. Thanks for visiting the Western Erie Canal as part of your Great Loop Adventure. Thanks for speaking and bonding with my grandchildren…. Bob Stopper, Milepost 220, Lyons,NY on the Erie Canal
Bob Stopper () - Donderdag 23 juli 2015 @ 20:54



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.