Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Sluizen, sluizen en s… | Home | Veel zien en BBQ »

Vreemde eend

Vrijdag 03 juli 2015 @ 19:24 Canajoharie is een plaatsje met een prachtige naam van de Mohawk’s. Een indianen stam die hier woonde. Vandaar de naam van de rivier (Mohawk River) en hebben een aantal plaatsjes een ‘Mohawk-en naam’. Canajoharie betekent zoiets als ‘kookpot’ en verwijst naar de kreek waar een enorm ronding is ontstaan. Op dat punt komt een mooie waterval de kreek in. We hadden er graag heen gelopen, maar deze dag goot het, heel de dag, van de regen. We hebben dus even wat rondgelopen met regenjas en paraplu. Ze hebben een prachtig museum en bibliotheek en Ierse pub.


De volgende dag verder. Het was droog toen we vertrokken en regende pas later op de dag. We voeren Blue Heeler voorbij. Het kanaal is door de enorme regenval dicht op het punt waar je het Oswego kanaal ingaat die uitkomt op het Ontario meer. Onze richting dus. Dat punt is namelijk ook een soort drieweg, waar al het water samenkomt. Met de vele water van de laatste dagen is het pijl hier, voor Amerikaanse begrippen erg gestegen. Later leerden we dat het meer (net voordat het Oswego kanaal begint is er nog een meer ‘in het kanaal’) ongeveer een halve meter is gestegen. De sluismeester vond dat aanzienlijk veel. Maar wij zijn in NL dat, en meer!, natuurlijk wel gewend. Maar dus het kanaal is dicht. Ze verwachten de sluizen voorbij het punt naar het Ontario meer wel voor een paar weken gesloten zijn. Blue Heeler kan dus lekker rustig aan doen en alle plaatsjes bekijken. Wij zijn verder gegaan in de hoop en verwachting (zoals ook de sluismeesters aangeven) dat na een aantal droge dagen, we in ieder geval het Oswego kanaal opkunnen.


De omgeving is echt schitterend hier! We zijn nog steeds omhoog aan het gaan met de sluizen en bij sluis 17 heb je de hoogste stijging in het kanaal, 40,5 feet (= 12 meter). Het was inderdaad een heel eind! Voorbij de sluis ontmoeten we Raymond en Dora uit Hong Kong. Zij hebben de foto’s die ze van ons hebben gemaakt gemaild, wat natuurlijk erg gaaf is!


Bij de laatste sluis voor de dag begon het weer ongelooflijk te regenen. De afstanden tussen de sluizen zijn nu ook iets verder, dus zijn we na sluis 18 we bij Herkimer gaan liggen. Achter het Waterfront Gril Restaurant. Een prima plekje, iets ondiep (kon net, zeg maar) en er zijn weinig bolders en het hekje van het restaurant is van plastic en niet echt stevig. Maar er kwam geen wind, dus geen probleem! We zijn een stukje gaan wandelen en zijn bij de grote supermarkt Walmart geweest. Het goot inmiddels weer van de regen.


De volgende dag weer verder, gisteren dus. Doordat we steeds verder gaan en ik niet elke dag schrijf raak ik soms in de war met dagen en wanneer we waar waren. Maar gisteren gingen we verder na Herkimer en het was een prachtige dag!! Geen regen gezien!


In het kanaal heb je op een aantal punten Guard Gates, 'deuren' waarmee ze het kanaal kunnen afsluiten.

Na lock 20 zit je, voor dit stuk, op het ‘hoogste’ punt in het Erie kanaal. Het is hier echt heel mooi en je vaart continu langs de bomen. Het kanaal is hier ook een heel stuk smaller. We hebben weer hertjes gezien langs de kant en de enorme naaldbomen zijn geweldig!


We zijn helemaal doorgegaan naar het Oneida Lake. Net daarvoor is een plaatsje Sylvan Beach. We wilden eerder stoppen in Rome, maar de steiger zag er niet heel lekker uit en aangezien het zaterdag 4 juli is, De feestdag in US, redeneerden we dat het dan in een druk plaatsje misschien leuker is. Dus verder.

Vanaf sluis 21 ga je naar beneden. Ineens weer een rare gewaarwording. De lange lijnen moet je nu niet binnenhalen, maar laten gaan. Om de een of andere reden ga ik liever omhoog. ;-)


De sluismeester bij sluis 22 was een leuke vent, die in was voor een praatje. Dat zijn ze namelijk niet allemaal. Sommige wisselen geen woord met je! Deze vertelde over de hoge waterstanden, gaf aan dat als het nu droog blijft, richting Oswego wel open gaat na het weekend en dat Sylvan Beach erg leuk is. En hij dacht dat er nog wel een plekje was.

Overal staat dat het druk is in dit populaire plaatsje en met name in het weekend. Wij waren dus benieuwd of we nog konden liggen. Er is een enorme kade. De meeste boten hier in het kanaal zijn motor/speedboten en ze zijn hier totaal niet gewend om naast elkaar te gaan liggen. Het was er druk, maar we zagen nog een plaatsje aan de muur tussen de motor/speedboten. Er kwamen van alle kanten booteigenaren aanrennen om ons te helpen, wat super was, want het stroomde aardig en laten we zeggen dat het net past.


We liggen dus in Sylvan Beach. Bekend van het pretpark in de jaren 50 stijl. Het ziet er hier wel grappig uit. Maar het is meer een camping en boot ‘resort’. Overal zie je boten en trailers. En aan het muur(tje) waar wij ook aan liggen zijn de tv-schotels, generatoren (soms zelfs 2 voor een boot!), stoelen en bbq/grillen uitgestald. We zien enorme campers voorbij rijden met voorop een motor en achterop een golfkar. Onze achterburen hebben ook hun auto hier staan. Het is echt grappig!


Elke donderdagavond is er een parade van oude auto’s dus even gaan kijken. Gisteren in Walmart was het ook al overduidelijk, mensen zien dat je niet ‘van hier’ bent. Dat zien wij zelf ook wel, maar kinderen staren je met open mond aan en moeders bekijken ons bijna hetzelfde. Ook hier. Het zijn families, boten of campers die hier elk seizoen liggen, hebben wij het idee. Met teruglopen grapten wij tegen elkaar dat we op z’n minst ook onze generator op de kant moeten zetten, horen we er misschien iets meer bij, als enigste buitenlander en dan ook nog enigste zeilboot tussen de Amerikaanse motor/speedboten... ;-)

een reactie

Jullie zitten ongeveer in hetzelfde ritme als wij in Frankrijk met al die sluizen. Na 5 jaar sluisloos varen is dit wel veel van het goede hè? Maar het hoort allemaal bij het avontuur!
Leuk hoor om jullie op deze bijzondere tocht te volgen.
Groetjes Henk en Barbara XX
Barbara - Zondag 05 juli 2015 @ 07:44



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.