Ons leventje gaat zijn gangetje hier in Panama City. We hadden een hele fijne krat gekocht bij de supermarkt. Even uittesten of het echt handig is, ja, dus de andere even halen. Dat was de laatste. Had geen prijskaartje dus kon niet gekocht worden. Handig zo’n krat!! We hopen dat ze aangevuld gaan worden binnenkort, maar Panama kennende….
Gisterenavond hebben we gezellig geborreld bij onze Canadese buren, de Genevrere II. Vandaag is een opruim- en wasdagje. Frits en Gerda (Etienne z’n ouders) komen overmorgen al gezellig aan boord. Er moet dus weer een extra bed opgemaakt worden en wat andere dingen een ander plekje krijgen. Dat is allemaal alweer gefixt. Morgen nog de laatste (verse) boodschappen halen, zodat we niet meteen met onze gasten naar de supermarkt hoeven te rennen.
Inmiddels zijn we ons ook aan het verdiepen in de komende tijd en route. De cruisers hier zijn een onuitputtelijke bron van informatie voor landen en eilanden hier en in de Pacific. Sommige cruisen al net zo lang als wij oud zijn en hebben dus heel veel info voor ons. Handig!! En leuk, want je leert steeds meer nieuwe mensen kennen.
Van boten, van voorraad, van overdrijven?
.
Afgelopen week was het een komen en gaan van de boten die mee doen met de 'World ARC'. Een rally, de wereld rond. Het leuke was dat we hierdoor de Seaquest en de Luna Verde weer even hebben gezien! Ben benieuwd wanneer we elkaar weer gaan ontmoeten, zij gaan een stuk sneller dan wij. Maar doordat de ARC boten hier aanlanden na de kanaal-crossing, was het op La Playita erg druk. En tussen de 'bootjes ongeregeld' van de andere cruisers hier, lagen dan de grote, nette, schepen van de ARC. De stylische Hansse, de degelijke Halbergs, de schitterende X-yachts en nog meer. Groot, groter, grootst. Een van de boten was genaamd Gunvor XL, waarbij je je afvraagt of er ook een XS versie van bestaat en hoe groot die dan nog wel niet zal zijn. Zo kwam er een Jeanneau 57 binnenvaren, met het blauwe plakplastic nog tegen de romp. Hoezo nieuw?!
.
Deze ARC boten (33 in total) zijn inmiddels al zo'n beetje weer vertrokken naar de Las Perlas en dan verder naar de Galapagos. Zij hebben dus ingeslagen hier in Panama City en hoe. Er is in de weide omtrek geen pasta of rijst meer te krijgen. We stonden achter de bemanning van de Gunvor XL bij de supermarkt, zo'n 40 kilo macaroni! Op het dinghy ponton stond een andere boot in te slaan, 60 kilo meel. Whaaa!!!! Grote boten, grote mensen, veel mensen en veel voorraad, zal ik maar zeggen. Want daardoor ga ik meteen stressen. Nemen wij wel genoeg mee? Slaan wij wel genoeg in? Ik kan echt geen 60 kilo meel kwijt!
.
De dochter van de Gunvor XL vertelde dat ze ook nog maar een 'foodplan' had gemaakt tot aan de Galapagos. Ik heb geen 'foodplan', ik heb gewoon een 'eten tot aan de Marquises-plan'. En daar wordt ik al lichtelijk zenuwachtig van. Ik heb daar onder andere zo'n 91 uien voor nodig, 60 wortels en 56 paprika's. Buiten het feit dat ik geen 56 paprika's kan bergen, blijven die ook geen weken goed. Maar ja, dan maar 56 blikken paprika? (de uitvinding van de eeuw trouwens, paprika in blik) Of macaroni zonder paprika? Ik moet namelijk ook nog tig blikken bruine bonen, fruitcocktail, tomaten puree enz enz meenemen. En wat denk je van de dozijnen eieren? Om over melkpoeder, meel en kilo's rijst nog maar niet te praten. En dan heb ik het ook alleen nog maar over het avondeten en bijvoorbeeld niet het fruit. De waterlijn van La Luna is al ver beneden LAP (Luna'sAlgemeenPeil), nou, dat wordt nog erger. Iets om te drinken, moet ook mee (2 ltr per persoon per dag, reken maar uit). Overdrijf je niet, Denise? Nou, het is 1 week naar de Galapagos, 2 weken op de Galapagos en dan 4 weken naar de Marquises. En voor de zekerheid moet je het aantal voor tijdens een oversteek verdubbelen, in geval je er veel langer dan gepland over gaat doen. Reken, reken, dat is dus eten en drinken voor 14 weken! Dat is 98 dagen. Dan eten we met 91 uien (waarbij ook een uiensoep 1x in de 2 weken in het 'foodplan' zit berekend) dus niet eens elke dag een ui! Wie overdrijft?
.
Denk je dat ik overdrijf? Doe het voor de gein eens; schrijf voor een week of twee weken uit wat je elke dag eet en wat je daar allemaal voor nodig hebt (bijvoorbeeld: Pilav; blik fruitcocktail, blik champignons, blik tomatenpuree, 2 uien, ketjap, sambal, rijst). Dat is je 'foodplan'. Dat vermenigvuldig je dan keer 7, dan zit je aan de 14 weken. Heb je aan de pindakaas gedacht? De cola? En de zakjes thee? De dagelijkse vitaminen? En met dat je sommige dingen niet 14 weken goed kunt houden? Dus een alternatief voorhanden? En dan moet je dit ook nog wegstouwen op een boot en niet in een huis met een schuur, garage en voorraadkast he? Oja en om extra te overdrijven; je hebt geen auto om dit allemaal te gaan halen . Het is maar voor de beeldvorming.
-----
At 5-2-2012 21:41 (utc) our position was 08°54.63'N 079°31.51'W
Panama City is een hele diverse stad. Hele bijzondere wolkenkrabbers (alleen nu al 150 stuks under construction), grote aftandse flatgebouwen (sociale woningbouw), schitterende villa’s en kleine krotten. Super chique winkels, Chinese supermarktjes annex ‘we hebben verder van alles’ winkels, enorme supermalls en de meest afschuwelijke toeristenwinkels. Grote Hummers, Toyota jeeps en oude kadetjes waar de achterkant met tape aan elkaar wordt gehouden. Dat maakt dat ik Panama City eigenlijk best een leuke stad vind!
Ook de Panamezen zelf dragen bij aan de ‘twee gezichten van Panama’. Overwegend zijn ze erg aardig!! Maar er heerst veel armoede, naast de ook ongelooflijk, vreselijk, enorme rijke Panamezen. En dat maakt dat een taxichauffeur, die ons ziet als rijke toeristen, soms probeert ons ‘een poot uit te draaien’. Zoals de gast die ons en de Happy Bird wegbracht naar El Dorado Mall. Niet netjes, maar ja. Op de terugweg hadden ze duidelijk ook geen zin om ons mee te nemen en vroegen ze extreem hoge bedragen. Doorrijden dan! En als je dan een beetje gaat balen, heb je ineens weer een hele toffe, die gewoon de prijs rekent zoals het hoort en nog een praatje maakt ook. Zoals bijvoorbeeld toen we naar de bouwmarkten gingen. We reden door de wijk waarin alle ‘sociale woningbouw-flats’ staan. Een troosteloos aanzicht, waar je ’s nachts niet moet zijn. Er stond een enorme rij met mensen te wachten terwijl een truck werd uitgeladen. Ik vroeg aan de chauffeur wat er aan de hand was. ‘Corruptie!’ was zijn reactie. Een van de politieke partijen deelt af en toe gratis tassen met eten uit om zo stemmen te winnen. Hij vertelde verder dat veel mensen in Panama arm zijn, terwijl dat er niet altijd zo uit ziet. En dat komt met name omdat de regering, de president, het grootste gedeelte van de landelijke inkomsten (van bijvoorbeeld het kanaal) in z’n eigen, al reeds erg overvolle en uitpuilende, zak steekt. Zo luidt het verhaal van onze taxichauffeur. Deze president en de zittende politieke partijen, worden op ongeveer dezelfde manier gekozen als bij ons in NL, democratisch (en dan deze president nog met meer dan 60% van de stemmen, volgens Wikipedia). En werk vinden? Je moet een vriendje zijn van die of die, anders is het heel moeilijk, zuchtte onze taxichauffeur. Jammer,maar helaas zo is het vaak in een land. Je gaat dan toch wel anders kijken naar de grote winkelcentra’s met merkkleding en de enorme wolkenkrabber van de Tower Bank en Donald Trump. De laatste is de grootste in Panama City met 293 meter, kostte 400 miljoen. Ze zijn nu ook een metro aan het bouwen onder de stad (kosten zo’n 2,5 miljoen). Maar onze taxichauffeur was er wel blij mee, dit soort projecten creëren aan de andere kant namelijk ook wel weer veel banen.
We zijn de afgelopen dagen weer aardig op pad geweest en hebben ook weer allerlei leuke sociale dingen gedaan. Een opsomming: donderdag kwamen we ’s middags de Laelia weer tegen, erg gezellig. ’s Avonds was het cruisers-pizza-night, super gezellig met iedereen en met de Stardust (die nog hier in Panama City was). Vrijdag zijn we gezellig met de Happy Bird naar El Dorado Mall en de Chinese winkels gegaan. Onze (lege) DVD-voorraad weer aangevuld en nog wat boodschappen gehaald. Verder super lekker gegeten bij een echt Chinees restaurantje. ’s Avonds zijn we een afscheidswijntje gaan drinken bij de Victory waar het laat werd, maar super gezellig was. Zaterdag op pad naar de locale bouwmarkten, Gamma’s en Leenbakkers. Helaas niet voor alles geslaagd (wel voor de yoghurt-thermoskan, bestek, lijm en voorraaddozen), weer een leuk dagje waarbij we (lopend! Puf, puff.) heel veel van Panama City hebben gezien. ’s Avonds weer gezellig aan de Pizza met de Seaquest! En dan is het alweer zondag; mijn was- en Etienne z’n klusdag.
De dagen vliegen, ook hier in de Pacific, weer voorbij. De hoop dat dat ooit nog gaat veranderen, heb ik maar met de wind meegegeven.
Afgelopen zondag en maandag waren hier in Panama City feesten vanwege het Chinees Nieuw Jaar. Wij wilden er graag heen, maar Etienne had de avond ervoor wat verkeerds gegeten en liep hierdoor een voedselvergiftiging op. Gelukkig niet erg. Hij was ’s nachts erg ziek en de dag erna had hij er zelfs nog koorts van. En hoe raar is het dan dat je de dag erna opstaat en gewoon weer barst van de honger. Heel bijzonder, maar gelukkig, hij was er snel vanaf.
Maandag was Yvonne (Happy Bird) jarig. ’s Avonds was een gezellig Hollands verjaardagsfeestje, met koffie en koek en alleen maar Nederlanders! De vier Nederlandse boten hier in La Playita hadden elkaar natuurlijk weer gevonden; Victory, Inish, Happy Bird en wij. Erg gezellig!
Zo was het gisteren ook erg gezellig , we hadden met Bob en Becky (Stardust) afgesproken in de stad. We hebben lekker wat rondgestruind, een bookshop gezocht en gevonden en nog meer. Heel gezellig!! We gaan ze over een paar weken weer zien!
Inmiddels is ook de World ARC in Panama City aangeland. Het was daarom gisteren weer een erg warm weerzien met de Seaquest!
Maar het was niet alleen maar lol de afgelopen dagen hoor. We zijn weer druk met kabels trekken geweest en dat is toch altijd een klus. Het past weer net niet lekker door een al bestaande opening, de hulpdraad laat op het laatst los van de kabel waardoor hij weer naar beneden gaat enz enz. Maar zoals altijd, de aanhouder wint en wie niet sterk is, moet slim zijn. Onze tweede GPS doet het dan ook weer. Ik ontferm me ondertussen nog steeds over de, inmiddels gelukkig al wel drastisch slinkende, stapel wasgoed. Onze boot is niet heel groot en wij hebben niet heel veel opbergruimte, maar toch kan er veel her en der weg gestouwd worden. Het is dan altijd weer eens nodig om alles overhoop te trekken en te kijken wat voor (overbodigs of niet) je ook al weer bij je hebt. Hierdoor is er weer van alles opgeruimd (onbegrijpelijk dat er steeds weer dingen weg kunnen) , maar ligt er ook alweer een boodschappen-/wensenlijst. Geeft toch altijd weer een heerlijk gevoel als je dingen van je to-do-lijstje kunt afstrepen, want ja, wij hebben nog steeds van dat soort lijstjes hoor! Volgende punten op het lijstje: nieuwe scharnieren kuiptafel, vlaggen ophalen Isla Morado (donderdag), boodschappen doen……..
…krijg ik van het bootleven hier! Haha. Gisteren zijn we samen met Jan Bart en Monique (Victory) naar Albrook Mall gegaan. Super gezellig natuurlijk en het scheelt in de taxikosten. We zijn in de mall ieder ons eigen gang gegaan en hebben natuurlijk wel gezellig geluncht samen. Daarna boodschappen doen en samen de taxi afladen met volle tassen en weer terug naar de haven. Weer een gezellig geslaagd dagje!
Waarom dan die grijze haren? Nou, Etienne was vorige keer naar de kapper geweest en ik moest inmiddels eigenlijk ook wel hoog nodig. Het was een gezellig kapstertje wat het goed heeft gedaan. Al de vreselijke dooie en inmiddels ‘strooien’ punten zijn eraf. Maar…hierdoor zie je des te beter hoe grijs ik inmiddels wel niet ben! Geeft het bootleven mij zoveel stress? Het is ook niet dat ik het zo spannend vind, dat ik 20 jaar ouder ben geworden. Nee, ik denk dat het meer door de relaxtheid komt, hihi. Of helaas is het gewoon een genetisch bepaald iets, shit. Och, er bestaat altijd nog zoiets als verf.
Verder gaat hier alles z’n gangetje. Vanochtend hadden we een leuke afwisseling tijdens het klussen, de Kayoko race was er. Grote kano’s met vier man, met een (laten we zeggen) ‘ouderwetse’ peddel. De mannen en vrouwen waren de afgelopen weken al volop aan het trainen geweest. Wat een snelheid! En erg leuk om te zien, ze kwamen van de Balboa jachtclub en ronden een boei hier aan de kant waardoor ze tussen de jachten door moesten. Een leuke afwisseling.
We leven nog hoor!! Het is alleen wat oninteressanter om onze dagelijkse bezigheden te delen met jullie. Dat we druk aan het wassen zijn, boodschappen doen en tussendoor wat internetten, dat hoef ik nu weer niet elke dag te melden, verwacht ik.
Maar eigenlijk hebben we de afgelopen dagen toch wel heel wat gedaan. Zoals ik al zei, Panama City is heel groot! Alles moet dus per taxi of bus. Inmiddels zijn we al aardig thuis in het taxi- en bussysteem. Steek één vinger op naar een taxi en als je mee mag, kost de rit maar 1 dollar per persoon. Vanaf een centraal punt in Panama City, Cinco de Mayo, vertrekken de bussen in alle windrichtingen. En een bus kost 25 dollarcent. Een koopje dus en een prima manier van reizen.
We zijn ook al een dagje naar Albrook Mall geweest, zo’n groot winkelcentrum heb ik nog nooit gezien! 460.000 m2 met winkels, een zogenoemd ‘foodcourt’ met 35 restaurants en een grote ouderwetse draaimolen in het winkelcentrum!! Onwijs groot! Hele mooie winkels trouwens en van alles wat. Etienne is er nog naar de kapper geweest. Er is in de shopping mall ook een grote supermarkt dus dat is ideaal.
Verder hebben we heel Cinco de Mayo al uitgeplozen. Heerlijke locale winkeltjes. Lekker goedkoop dus en er is van alles te vinden. Van nieuwe slippers (voor Etienne, 3 dollar!) tot speakerkabel tot een oplader voor mijn Ipodje. Verder nog groen naaigaren gekocht en een schriftje. Het is daar ook ideaal lunchen, voor 1,50 dollar en een heerlijk vers geperst jus’je voor 60 dollarcent.
Gisteren zijn we naar een zaak (Isla Morado) geweest die alle kaarten en vlaggen van heel de wereld heeft, mn voor de beroepsvaart. Daar was het niet zo goedkoop als bij Cinco de Mayo. We hebben een mooie pilot voor de eilanden in de Pacific gekocht en de vlaggen voor de komende landen.
Verder zijn de kabels getrokken voor het nieuwe ankerlicht, wat Frits en Gerda mee gaan nemen. De slaapzakken zijn gewassen en nog heel veel ander was. Daarnaast zijn er nog verscheidene andere klusjes gedaan, want je blijft bezig!
We hebben de afgelopen dagen ook zeker tijd gehad voor sociale activiteiten, hoor! Maar dat hadden jullie vast niet anders verwacht, ons kennende. Afgelopen zondag hebben we gezellig gegeten met de Laelia. We hebben toen ook Jack, Tin Hau, weer gezien en even bijgekletst. Dat hebben we nog wat uitgebreider gedaan afgelopen dinsdag toen Jack jarig was. Daar zagen we ook weer de Happy Bird en het was weer een gezellig avondje. Gisterenavond hebben we super lekkere tonijn gegeten bij de Victoria, onze Duitse vrienden. De Victory en de Inish zijn hier inmiddels ook aangeland, dus weer bekenden genoeg. Dat wordt vanavond vast weer gezellig tijdens het wekelijkse pizza-eten met de cruisers hier. Ook weer zo voordelig; 1 dollar voor een biertje en 6 dollar voor een pizza! Je zou bijna zeggen dat ik niet meer kook, maar dat doe ik nog wel hoor!
Hier liggen we voor anker in Panama City, bij Playita de Amardor. La Luna is de vierde boot van links.
Een paar dagen geleden zagen we op de parkeerplaats bij de marina, een sloth (Luiaard) in de boom!! En gisteren stak, ook op de parkeerplaats, een wasbeertje over, zonder staart en maar met een slepend pootje! Zo schattig allebei en zo onverwachts!!
De afgelopen dagen zijn op pad geweest, Panama City in. Het is echt een mega grote stad. Wij liggen voor anker langs een soort schiereiland. Vroeger waren dit vier afzonderlijke eilandjes die ze nu hebben verbonden met elkaar en het vaste land, Fuerte de Amador. Het is een strook waar 's ochtends en 's avonds veel mensen (hard)lopen, skeeleren, fietsen enz. Bij de haven waar wij aan land gaan en de twee andere havens iets verder zijn winkeltjes, restaurantjes en een paar watersportzaken. Ook is er een plekje waar we goed en gratis kunnen internetten. Prima dus, maar Panama City naar een supermarkt of andere zaken dat is een eind en moet je dus per taxi of bus doen.
.
Eergisteren zijn we naar de Balbao Yacht Club gelopen, dat was best een eindje. Maar wel heel leuk, want we zagen de Laelia binnenkomen na haar kanaaldoorvaart en zodoende konden we met Bob (Stardust) nog een biertje drinken.
.
Gisteren zijn we op pad gegaan naar andere winkels in de stad, een watersportzaak, een zaak speciaal voor kaarten, pilots en vlaggen enz. Je kunt hier echt van alles krijgen. Er liggen ook al veel cruisers al heel lang, onze buren van de Guinevere zijn dan ook een waardevolle bron van informatie voor de bussen en waar wat te vinden is.
.
Wat helaas nergens te krijgen is in Panama is antifouling. Dit is niet helemaal waar, het is er wel, maar niet hetgeen wij willen. We wilden namelijk proberen om nog even de kant op te kunnen hier om er nieuwe antifouling op te zetten. Maar dat gaat dus niet gebeuren. Ze kunnen, hetgeen wij willen, pas op z'n vroegst begin februari uit Amerika hier hebben. Dat wordt te laat.
.
Hoezo, zul je je afvragen, je hebt nog tijd genoeg. Dat is wel zo, maar Etienne z'n ouders komen 9 februari naar Panama City en blijven dan een maandje bij ons aan boord. We willen dan naar Las Perlas en de rivier op. Het duurt nog een paar weken eer ze komen, dus dachten we mooi nog even wat te kunnen klussen. Maar pas de verf begin februari wordt te laat. Frits en Gerda komen waarschijnlijk meer voor vakantie dan om te klussen. Nieuwe antifouling wordt dus Nieuw-Zeeland. We hebben eigenlijk nog wel enige hoop dat hij misschien nu wel gaat werken namelijk. De antifoulings werken per gebied en onze antifouling heeft tot nu toe niet gewerkt, dus misschien is hij wel speciaal voor de Pacific.
.
Ik heb alle foto's van het Panama kanaal in het foto album gezet. Voor degene die ze al gevonden hadden, vandaag heb ik nog wat foto's toegevoegd en de meeste voorzien van een bijschrift.
-----
At 13-1-2012 21:41 (utc) our position was 08°54.63'N 079°31.51'W
Wat heb ik geslapen na dat avontuur van de afgelopen dagen! Vandaag meteen maar even de kant op om te kijken of we konden internetten. En wat ik hoopte, we hebben foto’s van ons door het Panamakanaal, met dank aan Filip!! Geweldig!! Ontzettend tof dat iedereen ons zo aan het volgen was en met ons meeleefde!!
We zijn in de Pacific! We zijn het Panamakanaal doorgevaren! Toen we de sluizen door waren was mijn eerste opmerking: "Het water ziet er hier precies hetzelfde uit!"
.
Het was een schitterende ervaring. Ik vond het, voordat we er doorheen gingen, spannender, dan toen we werkelijk er doorheen voeren. We zijn al zoveel sluizen gewend en het is super goed geregeld hier.
.
Vandaag kwam om 7 uur de advisor aan boord. We zijn meteen vertrokken, het Lago Gatun over. Wat een schitterend gebied. De catamaran, Windsong II en het andere schip, Viatrix, van gisteren, passeerden ons al vrij snel op volle snelheid. Onze advisor van vandaag, Franzesco, was erg relaxt, wij konden gewoon op ons gemak 5 knopen blijven lopen.
.
Doordat wij op ons gemak konden varen, kwamen later dan de andere twee boten bij de Pedro Miguel sluis. Geen probleem volgens onze advisor, wij gingen gewoon langs een sleepboot. Spannend, dat was weer anders dan gisteren. We moesten wachten op de sleepboot en zijn voor de sluis afgemeerd. Gewoon net zoals altijd langs de kant. Relaxt! Dat was mooi even rustig tijd om lekker te lunchen met z'n allen.
.
Al vrij snel zagen we de Columba komen, een gigantisch schip met een enorm waaiersteven. De sleepboten leggen hem in het midden voor de sluis, dan komen de roeiers om de lijnen aan de vier locomotieven te bevestigen en dan wordt het schip verder met de locomotieven de sluis in getrokken. Omdat we naar beneden gingen, lagen we voor het grote schip. De sleepboot maakte vast aan de muur en wij er tegenaan. De twee mannen, Raphael en Ramaldan, op de sleepboot vonden het prachtig en Raphael vond het maar moeilijk te geloven dat wij, met dit kleine bootje, zo ver gingen varen. Maar ik was daardoor wel een goede 'marinera'.
.
In de andere sluis, naast ons, lag een grote cruiseschip, de Crystal Serenity. We hadden een waar publiek van al die mensen. Wij maken foto's van hun, zij van ons. Dat doen trouwens de containerschepen ook! En zelfs de jongens die onze lijnen vastmaken. Wie is nu de trekpleister hier?
.
Na de Pedro Miguel Locks heb je een klein meer en dan de Miraflores Locks. Nu werd het weer anders, 'mid chamber'. Dus wij in ons eentje als een spin in het web, aan onze vier lijnen in de sluis voor de grote Colomba. Heel gaaf, dat we alle drie de verschillende opties voor jachten hebben gedaan in onze crossing. Dat is toch wel erg uniek! In de Miraflores lag de Crystal Serenity ook weer aan de andere kant en toen we verder naar voren voeren zagen we het bezoekerscentrum van de Locks. Tjeetje! Daar stonden wel een paar honderd man te kijken! Grappig!
.
'Mid chamber', we moesten dus alle vier aan de bak. Becky en Raoul achter, Bob en ik voor. De jongens op de sluizen gooien de 'monkey fist' naar je, wat echt een hard balletje is. Ik riep voor de gein naar de jongen die 'mijn' touw gooide of hij wilde uitkijken voor mijn hoofd. Hij gooide prompt mis, onder luid gejoel van de andere drie 'gooiers' natuurlijk. Later zei hij dat dat kwam omdat hij voorzichtig naar mij wilde gooien, jaja. Je pakt hun lijn, knoopt onze lijn eraan en dan lopen de jongens mee met de lijn in de hand, terwijl wij de sluis invaren. Eenmaal bijna op ons 'plekje' gaan de jongens hun dunne lijn inhalen en rollen wij onze lijnen uit. Zij leggen onze lijnen om de bolders op de kant. Jij houd je lijn in de gaten en zo zak je dan de sluis in. Gaan de deuren open, laten de jongens de dunne lijn weer zaken, wij halen onze lijnen in. Zij lopen dan mee naar de andere sluis, soms heuvel op of af, en in de volgende sluis begint het weer opnieuw.
.
Net na de sluis zagen we nog een zonnende krokodil op de over liggen. De kanaalstreek is een bijzonder flora en fauna gebied.
Heel raar dat je dan ineens door het kanaal bent. Heb je het daar nou maanden over gehad? Het was wel een gave, bijzondere ervaring om door het wereldberoemde Panamakanaal te gaan met je eigen boot, oftwel je eigen huis. En dan ook nog tijdens volle maan! Luna llena!
.
We hebben Raoul, Bob en Becky afgezet bij de Balbao jachtclub, waar we ook een oude bekende zagen liggen, de Tin Hau. Wij zijn verder gevaren naar Playita, waar we, om 16.00 uur, het anker lieten vallen. We hebben een lekker biertje gedronken en even alle indrukken verwerkt. Het was gewoon stil aan boord, na bijna 1,5 dag met 6 man. Morgen de dinghy weer opblazen en dan gaan we Panama City eens ontdekken.
-----
At 9-1-2012 21:41 (utc) our position was 08°54.63'N 079°31.51'W
We varen nu over het Lago Gatun. Een schitterend gebied! Zo jammer dat het geen cruisingarea is, maar omdat ze dit gebied, onder water hebben laten lopen is de bodem bezaaid met bomen enz. Ankeren is hier dus geen goed idee.
.
Gisteren avond zijn we de Gatun Locks doorgegaan. De advisor kwam om 18.15 aan boord en rond acht uur gingen we de sluizen in. Wouw, dat was toch wel bijzonder. Maar om eerlijk te zijn, hadden we de sluizen vele malen groter voorgesteld. Ik moet eens uitzoeken hoe groot de Volkerak sluizen zijn, maar daar moest ik heel de tijd aan denken. Het is natuurlijk wel anders, met de jongens die je lijnen toegooien, de locomotiefjes voor de grote schepen en het grote containerschip voor je. We gingen met drie zeilboten, een grote catamaran in het midden (Windsong II), een grote monohull aan de ene kant (Viatrix) en wij aan de andere kant.
.
Onze advisor van gisteren was echt een schatje. Hij heeft in dezelfde stad gewoond als Becky, dus dat was al een klik. Wij gingen vrij snel naar de sluizen, toen hij aan boord was en waren daarom in het smallere stuk voor de sluis samen met twee andere grote schepen en hun sleepboten. Daar werd onze advisor wel een beetje nerveus van, maar onze kapitein (Etienne) natuurlijk niet. Er was ook ruimte zat en ze voeren erg langzaam.
.
Net voor de sluis bind je aan elkaar vast en dan ga je gezamenlijk de sluis in. Net voor de sluis gooien ze je een dunne lijn met een zwaarder bolletje ('monkey fist' = apenvuist) naar je toe. "Watch your head!" Hier knoop je dan de lange lijn aan en zij trekken die weer naar boven. Zij leggen de lus om de bolder en dan trek jij hem aan. En dat gaat op een rustig tempo.
.
Wij zaten alleen vast aan de sluis met een lange lijn aan de achterkant en de catamaran had een voorlijn naar de kant (omdat wij een stukje kleiner waren). Maar dit was eigenlijk super relaxed. Onze profesionele linehandler Raol deed die lijn in z'n eentje. Het is toch wel fijn om een profesionele linehandler aan boord te hebben. Hierdoor kon ik lekker samen met Becky voorop zitten en foto's maken. Geweldig!!!
.
Op het moment dat het water de sluizen in wordt gepompt is het net een jacuzzi. Ongelooflijk wat een turbulentie in de sluis! Je ziet dan dat de profesionele linehandlers precies weten wanneer ze moeten aantrekken. Alle drie de boten hebben een advisor aan boord, maar op het moment dat je aan elkaar zit heeft degene van de midden boot de leiding.
.
We gaan vandaag om 10.45 uur onze tijd, dus 16.45 uur NL'se tijd door de Pedro Miguel Locks. Ik verwacht dat we een uurtje later de Miraflores Locks in gaan. Kijken dus!!!!
.
Foto's komen morgen.
-----
At 9-1-2012 2:59 (utc) our position was 09°15.61'N 079°54.93'W
Morgen gaan we het kanaal door. Om 18.00 uur komt de advisor aan boord in de Flats. Spannend! We hebben vanmiddag gesproken met de Viatrix en we gaan in ieder geval met hun het kanaal door. We kennen deze boot al van Curacao en Cartagena. Hij riep ons op via de marifoon of wij de autobanden voor hem mee wilden nemen naar de Flats en dan nam hij Bob en Becky mee naar de Flats vanaf de marina. Op de Flats zouden wij dan ruilen. Goede deal! Ons dek ligt nu dan ook bezaaid met banden, we liggen er helemaal schuin van.
Morgen komt om 12 uur onze ‘professionele’ linehandler aan boord. Daarna varen we op ons gemak naar de Flats. De Viatrix heeft dan nog tijd om lijnen aan zijn banden te knopen en we kunnen even met Bob en Becky bijkletsen voordat de advisor aan boord komt.
Om 18.00 uur de advisor aan boord. Dan varen we waarschijnlijk rond 19.00 uur (onze tijd dus) de Gatun Locks in. In Nederland is het op dat moment dan 01.00 uur ’s nachts. Omdat ik verwacht dat jullie in grote getallen op blijven om ons door de sluis te zien gaan, wil ik vragen of iemand, als je denkt ons te zien, een foto/screenprint wilt maken van het beeld op de webcam, en dit dan naar ons te mailen. Dat zou ik namelijk ontzettend leuk vinden!
Voor de niet-nachtbrakers, we gaan maandagmiddag (onze tijd) door de Miraflores Locks. Dat is dan voor jullie eind van de middag/’s avonds. De globale tijd geef ik (over)morgen weer door. Dus dan is er nog een ‘herkansing’.
PS Als je ons op de webcam ziet, moet je onder het plaatje de optie 'View Non-Flash Version' kiezen. Dan kun je op het plaatje gaan staan, met je rechtermuisknop klikken en het plaatje saven door 'afbeelding opslaan als..' te kiezen.
Nu het nog een paar dagen duurt eer we het kanaal door gaan hebben we wat meer rust. Ik kon vandaag mooi nog een wasje doen en we hebben de banden en lijnen al aan boord. We hebben ook internet aan boord, waardoor we de foto’s van Colombia in het foto album konden zetten.
Verder weinig nieuws. Het blijft alleen erg fascinerend hier, met de komende cruiseschepen, de enorme containerschepen die door de Damen sleepboten op hun plaats worden gelegd en de bootjes van de havendiensten. We liggen voor anker vlak naast van die bootjes en vanmiddag knapte er een lijn van een van die bootjes, daarnaast was een andere boot een aantal stootbanden kwijtgeraakt met wegvaren hier en is er een drijvend dokje met kraan, die maar heen en weer blijven zeulen met dezelfde betonblokken. Genoeg te zien dus!
Voor degene die nog niet via Google alles al gelezen hebben over het Panamakanaal, en dit toch wel interessant vinden, hieronder wat feitjes opgesomd, die aangeven dat dit een enorm bouwproject was in de tijd dat ze dit gingen bouwen, maar zelfs nu nog wel. (Ik pretendeer niet volledig te zijn, er is nog veel meer interessante informatie beschikbaar en ik heb qua getallen ook niet alle bronnen gecheckt op waarheid.)
- Operationeel sinds 1914
- In 1524 heeft Koning Carlos V van Spanje een eerste onderzoek laten doen naar een mogelijkheid van een kanaal
- Pas in 1849 is het toen verder in beeld gekomen. Toentertijd heerste de ‘goldrush’. Hiervoor gingen de goudzoekers van Oost Amerika naar West Amerika via Panama, omdat de Amerikaanse staten in het midden erg vijandig waren.
- In 1878 kregen de Fransen van Colombia (waar Panama toen onder viel) een contract (met een looptijd van 99 jaar) om het kanaal te gaan bouwen.
- In 1889 ging de Franse organisatie failliet. De kosten werden vele malen hoger dan begroot en er vielen enorm veel doden onder de werkers (20.000) door het zware werk, maar ook door allerlei tropische ziekten zoals malaria en gele koorts.
- De USA zag er wel brood in en kocht het over van de Fransen in 1903.
- Saillant detail: doordat Colombia meer geld van USA wilde gaan ontvangen voor de bouw, zette Amerika Panama op om zich onafhankelijk van Colombia te vechten (en hielp ze daarbij). Dit lukte in hetzelfde jaar, maar pas in 1921 kreeg Panama de onafhankelijkheid status van Colombia nadat Amerika US$ 25 miljoen aan ‘compensatie’ had betaald.
- Het kanaal is in 1999 overgedragen aan Panama.
- In 2006 is begonnen met een grote uitbreiding van het kanaal. Kosten US$ 25 biljoen. Moet in 2014 klaar zijn. De nieuwe sluizen worden 427 mtr lang, 55 mtr breed en 18,3 mtr diep.
- De lengte van het kanaal van Atlantische kant tot de Pacific kant is ruim 81 km
- Route van ons (en andere schepen naar het zuiden): Gatun locks -> Lago Gatun -> Pedro Miguel locks -> Lago Miraflores -> Miraflores locks
- Meer dan 14.000 schepen per jaar gaan door het kanaal, gemiddeld 38 schepen per dag.
- Zij worden door locomotieven, aan weerszijden, de sluis ingetrokken. (Wij niet hoor!)
- Wereldwijd worden schepen gebouwd volgens de maximale maten van de sluizen, de zogenoemde Panamax schepen.
- De schepen betalen naar hun gewicht. Gemiddeld is dat zo’n US$ 30.000. Het meeste, US$ 200.000 is betaald door een Frans cruiseschip. Het minste, US$ 0,36 door een zwemmer in 1928
- Per schutting komt er 52 miljoen gallon (is ongeveer 200.000.000 liter) water de oceaan in.
- Maximale afmetingen van een schip nu: 294,13 meter lang, 32,31 meter breed en 12,04 meter diep.
- Gatun Locks:
o Bestaan uit 3 sluizen van elk 2 sets
o Er is 1.280.000 m3 beton
o Grootte: 33,53 mtr breed, 304,8 mtr lang
o Totaal zijn de Gatun Locks 2 km lang
o Je stijgt zo’n 26 meter naar Lago Gatun
- Lago Gatun
o ‘Man-made’ door de Gatun Dam om het meer af te sluiten.
o Oppervlakte: 423 km2
o De dam is in totaal 24 km lang
o En 32 meter hoog.
- Gaillard Cut of Culebra Cut (=slang)
o 14 km doorgang door de berg met haarspeldbochten
o Origineel 92 meter breed. Nu 192 meter breed en 222 meter in de bochten zodat twee Panama schepen elkaar kunnen passeren.
- Pedro Miguel Locks
o Bestaat uit 1 set sluizen
o Hier gaan we zakken, 9,3 mtr naar beneden
- Miraflores Locks
o Bestaan uit 2 sluizen van 2 sets
o Totaal zijn ze 1,6 km lang
o Hier gaan we verder zakken naar het zeeniveau aan de Pacific kant. Hoeveel is afhankelijk van hoog of laag water.
is bekend: zondag 8 januari. Over een paar dagen dus. Dat is wel fijn, geeft ons wat rust en ruimte. Ook kunnen we misschien nog even toeristje gaan spelen.
-----
At 5-1-2012 23:43 (utc) our position was 09°20.66'N 079°54.83'W
De volgende fase hebben wij ook goed doorlopen. Vanochtend om 7.30 uur konden we bellen of we in de Flats-area werden verwacht om gemeten te worden. Toen ik belde vroeg ze of we er al lagen? Ooh?! Nou, snel ankerop en naar de F-area. We lagen er samen met een Zwitserse boot, Skimmer en de Duitsers, Victoria, waar we ook oud&nieuw mee hebben gevierd.
Er kwam een redelijk grote havenboot naar de Skimmer en zette daar de Admeasurer van boot. Een dik uur later schreeuwde de Skimmer of wij hem kwamen halen met de dinghy. He?! Dus Etienne op pad om Dr. Benjamin, de admeasurer, te gaan halen. Het was een hele vriendelijke man, die volgens mij nog niet lang in het vak zat. Alhoewel dat hier moeilijk te zeggen is, want overal waar je komt kijkt men naar de formulieren alsof ze ze voor het eerst zien, terwijl het hun werk is! Hij heeft de boot gemeten, incl. zwemplateau en ankerbeslag. We zijn nog nooit zo lang geweest, meer dan 36 ft! Maar omdat de range pas bij 50 ft ligt, maakt dat weinig uit. Heel veel papieren werden ingevuld en hij verklaarde dat wij het kanaal door kunnen. Mits we een goede wc hebben. Hoezo? Hij had een ‘gele brief’ gekregen omdat hij bij een andere boot de wc niet had gecheckt en de advisor vond de wc niet deugdelijk omdat er geen wc-bril op zat. Aan deze voorwaarde konden wij gelukkig dan ook goed voldoen.
Hij was wat warrig en chaotisch, de admeasurer, dat kwam omdat hij niet zo goed tegen het schommelen van onze boot kon, was zijn verklaring. Hij zuchtte verschillende keren dat het toch wel erg rollerig was. Ooh, ik zag ons alweer met een kotsende admeasurer aan boord zitten. Haha. Maar nee, na een dik uur was hij klaar met alle papieren en nog een paar documenten op zijn laptop. Etienne heeft hem daarna maar snel bij de Victoria aan boord gezet, in de hoop dat hij z’n ontbijt daar ook binnen kan houden.
Weer terug naar Club Nautico en met Tito op naar de Citi-bank. Hoe snel kom je van 1500 dollar af? Nou, snel hoor. Je levert het gewoon bij de bank af. Als alles goed gaat met de kanaaldoorvaart krijgen we daarvan wel de borg, 891 dollar, teruggestort. Dus dat scheelt.
We hebben ook weer een volle gasfles, voor 10 dollar, dat was wel weer goedkoop. Nu is het wachten. Vanavond na 18.00 uur kunnen we bellen naar de Marine Traffic Scheduler. Dan weten we wanneer en hoe laat we door het kanaal kunnen. Ben benieuwd!!
Voor de nieuwsgierigen onder jullie… we zijn live te volgen als we het kanaal door gaan via de webcams in de sluizen. Via deze link: http://www.pancanal.com/eng/photo/camera-java.html?cam=Gatun Wij gaan eerst door de Gatun Locks (Colon kant) en dan de dag erna door de Miraflores Locks (Panama City kant).
Het zenuwcentrum van de kanaalautoriteiten in Colon.
Vandaag druk aan het opruimen, ruimte kweken en boodschappen doen. Voor de kanaaldoorvaart moet je vier linehandlers aan boord hebben, 4 lange lijnen en heel veel stootwillen. En daarnaast komt er een zogenoemde advisor aan boord, soort van pilot.
.
Voor de niet varende, een pilot is iemand die de kapitein adviseert bij het in- en uitvaren van bijvoorbeeld een haven en het aan- of afmeren. Hij geeft instructies aan de kapitein, maar de kapitein blijft ten alle tijden verantwoordelijk. Een pilot gaat hier alleen aan boord bij de hele grote schepen, wij krijgen een 'advisor'. Doet hetzelfde, maar is een stuk goedkoper.
.
Jachten kunnen op drie verschillende manier door het kanaal: 1) langs een sleepboot, 2) alleen of met een of twee andere jachten aan elkaar, in het midden van de sluis of 3) langs de sluismuur. De laatste mogelijkheid gebeurd eigenlijk nooit voor jachten omdat die het meeste schade kan opleveren. Langs een sleepboot is soms ook niet aan te raden, deze zeeslepers (allemaal van Damen hier!!!) zijn erg groot en hun grote dikke stootrand met grote autobanden zit waarschijnlijk ter hoogte van onze reling of misschien zelfs hoger. Hierdoor kan hij deze dus ook makkelijk beschadigen. Optie 2 is dan ook de meest voorkomende.
.
Maar alle schepen, groot of klein, worden aardig op dezelfde manier behandeld en moeten dus uitgerust zijn voor optie 2. Daarom moeten wij ook 4 enorme lijnen aan boord hebben. Deze lijnen zijn ervoor om je als een spin in de sluis te houden. En deze lijnen moeten voldoen aan bepaalde eisen: 40 meter lang en zeker 2,5 cm in diameter. Wij hebben wel een paar lange lijnen, maar we hebben toch maar deze vier lijnen gehuurd. Dat kan gewoon.
.
Wat we ook extra hebben gehuurd zijn stootwillen. Of nou ja eigenlijk, autobanden. Je moet er genoeg aan elke kant kunnen hangen. Het begrip 'genoeg' is natuurlijk mening afhankelijk, maar wij hebben 5 eigen stootwillen en 5 autobanden gehuurd. Dit moet genoeg zijn.
.
Die stootwillen kunnen we van te voren ophangen, maar met Etienne als kapitein naast de advisor, vinden de autoriteiten dat ik in mijn eentje niet al die vier de lijnen kan bedienen. Ze moesten eens weten! Dus moet je vier zogenoemde linehandlers aan boord nemen. Voor ons houdt dat in, naast mij, nog 3 man/vrouw extra! Bob en Becky van de Stardust zijn er twee en we hebben nu nog wat opties voor nummer 3. Dat komt dus helemaal goed. Je kunt ook professionele linehandlers inhuren voor een bepaald bedrag, maar het 'professionele' is erg wisselend, dus als we het gewoon met 3 andere cruisers kunnen doen, vinden wij het best.
.
Afhankelijk van de tijd dat we door de eerste sluizen kunnen duurt de transit een hele dag of een gedeelte van een dag en dan de volgend dag het andere stuk. We hebben dan dus de hele tijd de drie linehandlers extra aan boord en de advisor. De advisor slaapt in z'n eigen bed 's nachts, maar de drie linehandlers kunnen echt niet heen en weer naar hun eigen kooi. Voelen jullie hem al aan? Drie personen extra slapen aan boord en dus ook diner en ontbijt, en daarnaast lunch met vier man extra. Vandaar dat ik dus extra ruimte aan het maken was vandaag en veel boodschappen heb ingeslagen.
.
Nu zo snel naar bed, want morgen moeten we alweer vroeg bellen om gemeten te worden. Wordt vervolgd
-----
At 4-1-2012 23:31 (utc) our position was 09°21.83'N 079°53.61'W
Het eerste gedeelte om het kanaal door te gaan hebben we vandaag doorlopen. We zijn met Tito (onze agent) op pad gegaan. Met z'n allen (met nog een ander Zwitsers stel) in een taxi eerst downtown Colon in, om kopieen te maken van de bootpapieren en je paspoorten. Ik weet alleen nog niet waar we die voor nodig gaan hebben, maar een kopietje meer of minder (10 stuks voor 1 dollar) is nooit weg.
.
Daarna verder Colon doorgecrosst naar de Kanaal autoriteiten. Colon is een stad met uitersten, grote luxe villa's achter hoge muren en daarnaast veel vervallen gebouwen. Vervallen gebouwen, die leeg staan, half ingestort zijn of waar soms zelfs nog mensen wonen. Ga je de hoek om, kom je in een winkelstraat, met reclameschilderingen op de muren in de kleuren van de regenboog. Heel bijzonder.
.
De Kanaal autoriteiten zitten in een groot druk afgeschermd stuk. Strenge bewaking bij de poort en dan rij je langs de bouwplaats en containerterminal naar een grote toren, waar de kantoren zich bevinden. Je gaat naar binnen en via een trap kom je in een schitterende kantooromgeving. Het voelt een beetje alsof je op 'audientie' gaat. Je vult wat papieren in en degene achter de balie (Laura) maakt een apart briefje voor je met telefoonnummer van haar en haar collega (Yoribeth). Wij moeten haar donderdagochtend vroeg (7.30 uur) bellen of we die dag gemeten worden. Als dat zo is, dan moeten we naar de zogenoemde Flats-area. Daar gaan we voor anker ("Kijk, daar liggen drie gele boeien. Bij de tweede moet je dan voor anker en je melden op VHF 12 zodat ze weten waar je ligt.") en dan komt de 'admeasurer' aan boord om onze boot te meten en te kijken of hij ons geschikt vind om het kanaal door te gaan. Als hij dat vind, dan moeten wij 's middags naar de bank om te betalen en kunnen we 's avonds bellen wanneer we het kanaal door mogen. Maar dat is donderdag pas.
.
Na de Kanaal autoriteiten zijn we naar een ander kantoortje gegaan om ons cruisingpermit voor Panama te halen. Deze autoriteiten zitten in mooie oude gebouwen, maar het interieur... De ramen waren wel schitterend (serieus!) beschilderd voor de kerst. Verder was het tapijt er al even geleden uitgehaald en liep je nu op de plaklaag die nog op de tegels was achtergebleven. De bureautjes waren zo strategisch opgesteld dat ze net niet onder de uit elkaar vallende plafondplaten zaten. Maar de muren zaten nog goed in de verf. En computers? Die stonden er wel, maar niet aan. Het was alsof je even terug in de tijd ging. Je moet 193 dollar betalen voor het permit en dus was er een vrouw aanwezig die 'de bank was'. Ze was alleen maar stapels geld aan het tellen. Dan kwam de vrouw van het andere bureautje (uit dezelfde ruimte) weer naar haar toe met een papiertje. Dan werd er weer geld geteld. Eerst door de ene vrouw, daarna door de andere en liep zij met papiertje en geld weer terug naar haar bureau. Lean Six Sigma en Waste (manieren die je helpen om efficienter te werken), daar hebben ze hier nog niet van gehoord! Het is hier nog echt ouderwets 'kantoortje spelen'. Heerlijk om te zien en gelukkig zijn we aan het wachten op iets, inmiddels wel gewend.
.
Hierna waren we klaar voor vandaag, Panamakanaal doorvaart fase 1 zit erop.
-----
At 3-1-2012 23:31 (utc) our position was 09°21.83'N 079°53.61'W
Wij willen iedereen een waanzinnig 2012 toewensen, met alle goeds wat daarbij hoort!! Zorg dat je elke dag geniet. Je leven duurt even lang, of je er nu wat van maakt of niet!
Wij hadden een prima jaarwisseling bij Captain's Jack. Samen met de Laelia, Stardust, Happy Bird en Victoria. Lekker gegeten en later heerlijke gitaarmuziek van Captain Jack en een aantal Ieren. En dit jaar was er dan ook weer vuurwerk!!! Het echte oud&nieuw-gevoel.
.
Vrijdag hadden we nog even ingeklaard in Portobelo. Hele vriendelijke officials en zonder kosten! We moeten alleen onze cruisingpermit in Colon halen. We hebben ook de forten rondom Portobelo bekeken, meer ruïne dan wat anders, maar wel erg leuk. Er staan verschillende huizen in het dorp die heel erg vervallen zijn. Ze breken ze niet af, nee, strippen ze kaal en laten ze gewoon staan. Doet erg luguber aan.
.
Op nieuwjaarsdag waren we bij Laelia uitgenodigd, samen met de Stardust om curry te komen eten. Wat een feestmaal! Curry van de Laelia met 'cornbread and honeybutter' van de Stardust. Heerlijk! En als toppunt een lekker toetje. Wat een verwennerij en een gezelligheid weer.
.
Vandaag zijn we uit Portobelo vertrokken. Na een heerlijk zeiltochtje liggen we nu in Colon, bij het vroegere Club Nautico. De overslaghaven van Colon is een van de grootste van de wereld. Nou, dat blijkt wel. Al een aantal mijlen voor de 'breakwater', de haveningang, lagen er al tientallen grote schepen voor anker. Hierbinnen is het ook een gekrioel van schepen. Wij liggen in een hoekje, naast de cruiseterminal en tegenover de containerterminal. We ankerden bijna onder de boeg van de Zuiderdam, het schip van de Holland America Lijn. Een beetje NL hier in Panama. De wind staat nu erg stevig door en daardoor liggen we hier wel wat te schudden. Maar het is te doen. Het was erger toen net de twee grote cruiseschepen weg gingen. Om van de kant los te komen was er eentje erg met z'n schroef aan het draaien, waardoor er een hele stroomkolk in dit kleine 'baaitje' kwam te lopen. We lagen bijna achterstevoren over ons anker heen en alle schepen hier gingen gevaarlijk dicht naar elkaar toe. De ene had nog wel last van de stroom, de ander nog steeds meer van de wind enzo. Dat was wel even spannend.
.
Morgen gaan we de autoriteiten bezoeken. Vandaag was hier nog een feestdag. Dat hebben ze beter geregeld in al die landen hier. Valt de feestdag op een zondag, wordt de vrije dag niet door je neus geboord, nee, die krijg je de maandag erna. En dat was dus vandaag. We spraken een Canadese boot, die ligt hier al een week en heeft verschillende boten zien komen en een paar dagen later het kanaal door zien gaan. Volgens hen moet het dus allemaal vrij snel kunnen gaan gebeuren. We zijn benieuwd!
.
Op loopafstand ligt de cruiseterminal met bijbehorende winkels en een supermarkt. Dat is wel fijn. Geadviseerd wordt hier 's nachts niet te lopen, maar overdag gaat het prima. Het is wel een vreemd stuk, want er zijn waanzinnige villa's hier op de kant, maar allemaal achter hoge muren, met prikkeldraad en stroom. Wij zijn alleen nog maar waanzinnige vriendelijke mensen tegen gekomen, en hopelijk houden we dat zo. Het is ook zo grappig waar ze hier (maar ook op veel andere plekken) Nederland van kennen. Van het voetbal natuurlijk. We liggen bijna tegen de bootjes van de havendienst, dus hadden een praatje met die mannen. Toen ze hoorden dat we uit NL kwamen, riep er een meteen 'Cruijf'!! Haha. Het is in ieder geval beter als dan dat ze meteen beginnen over Amsterdam en jointjes en de Wallen...
-----
At 2-1-2012 18:31 (utc) our position was 09°21.83'N 079°53.61'W
Puerto Bello is de spaanse vertaling. Toen Colombus (wie anders, die man heeft nogal wat plekken gezien en benoemd), in 1502, de baai hier deze naam gaf, was het hip om de namen aan elkaar te koppelen en toen werd het Portobelo. Het is hier inderdaad erg mooi, een baai omringt door alle schakeringen groen op de heuvels. Er tussendoor liggen een drietal ‘forts’, sommige niet meer herkenbaar vanwege enorm verval of overgroeid door het groen. Het plaatsje is niet groot, maar toch is er veel. Drie (Chinese) supermarkten, een paar restaurantjes, enkele toeristenwinkels en verder een hoop gebouwen. Een schitterende kerk en een waanzinnig mooi gebouw dat vroeger werd gebruikt om het goud te tellen. Dat spreekt toch tot je verbeelding.
En, ze hebben hier Captains Jack, een gezellige bar, met internet!! Het was fijn om na een hele tijd weer mail binnen te halen en al die berichtjes van iedereen te lezen. We zijn ook weer bij met de websites van anderen en het NL’se nieuws. Dat is dan wel weer grappig, als je Nu.nl opent, dan krijg je de headlines van dat moment te zien. Na een maand daar weer eens op kijken is het eigenlijk bizar om te zien dat de thema’s van de berichten altijd hetzelfde zijn; oorlog, dood, ontucht, brand en corruptie. Ze zouden een site moeten maken met ‘gezellig’ nieuws, haha!
Verder hebben we ook kunnen zien dat we de 22e in de BN/de Stem hebben gestaan. Weer een leuk artikel. Zie hieronder, de kopie van het internetartikel.
In de baai hier liggen zo’n 30 boten. En ook weer wat bekenden (Stardust, Laelia en Jean Marie), dus dat is wel gezellig voor Oud&Nieuw. Vandaag maar eens kijken of we kunnen inklaren, wat boodschappen doen (rum is echt supergoedkoop en ze hebben weer vlees!), nog wat internetten (misschien wat skypen) en vanavond gaan we (als het restaurantje gevonden wordt) chinees eten met de Lealia. Howard is Chinees van origine, dus dat komt wel goed.
We hebben inmiddels Kuna Yala, de San Blas, weer verlaten. Vanochtend vroeg zijn we van Chichime naar Isla Linton gevaren waar we nu liggen. Het is vanaf hier nog zo'n 30 mijl varen naar Colon. En vandaag was een goede 45 mijl. Het was een schitterend zeildagje! Met de hele dag zo'n 20 knopen wind, scheurden we met 6 knopen vooruit. Er stond nog wel een aardige zeegang, waardoor de gangboorden weer schoongespoeld zijn.
.
We hebben dus de eilanden verlaten en komen nu bij het vasteland. Isla Linton is nog wel een eiland, maar ligt bijna tegen het vastenland aan. Het is hier weer heel anders dan in de San Blas. Hoge bergen, hoge kusten helemaal begroeid. Vlakbij de kustlijn staan dan hoofdzakelijk weer palmbomen, maar daarachter is ook andere vegetatie. Waar we nu liggen is het druk! We kwamen eerst al langs verschillende resorts en ik denk dat hier zeker zo'n 50 boten liggen.
.
Morgen gaan we een klein stukje verder naar Portobello. Dat moet een leuk plaatsje zijn, waar ook verschillende cruisers liggen. We willen daar Oud&Nieuw vieren. Gek, nog een paar dagen en dan is het jaar weer om. Ik ben er dit jaar veel minder mee bezig dan anders...ik ben veel meer met het Panama kanaal bezig. Vind het namelijk wel spannend! Het is ook weer een sprong naar een heel ander deel van de wereld. En voor mijn gevoel, de andere kant van de wereld. Vind dat toch wel spannend. Maar ik ben ook wel benieuwd naar dat stuk. Het moet nog mooier zijn dan hier en Venezuela, terwijl dat voor mij al hoogtepunten waren. Eerst het kanaal maar eens door...dat is al een avontuur op zich.
-----
At 28-12-2011 21:30 (utc) our position was 09°36.74'N 079°35.24'W
It's Christmas time in the San Blas...Here them ring... dadaddaaaa .
Zo moet dat ongeveer geklonken hebben vanaf de Cayes Holandes, gisteren. Zo'n 65 cruisers hadden zich verzameld voor het kerstgebeuren op BBQ-island. Zoals ik al zei moest iedereen 'finger-food' meenemen. Ongelooflijk hoe inventief iedereen is. De meesten zijn al maanden hier op de San Blas, waar dus weinig eten en ingredienten te koop zijn. En dan toch hele taarten en pizza's, stonden op de tafel van wrakhout. Maar ook gewoon wat simpelere dingen, grote meloen en super lekkere sinaasappels. En hetzelfde gold voor de cadeautjes een hangmat (helaas hadden wij die niet), thermo-mokken (ook niet voor ons), een ventilator (hebben wij!) en nog meer van dat soort dingen. Maar ook wat creatief gefreubel stond erbij, een schaal eigen gebakken koekjes, eigen gemaakte pannenlappen (tja, herinner je je nog de leeftijd van de gemiddelde cruiser hier..) en een pak wijn. Het ging om het idee en dat was leuk. Al waren we voor zo'n 'spelletje' eigenlijk met veel teveel.
We eindigden met kerstliedjes zingen. Degene met een instrument gaven de maat, de rest zong. Geweldig!! Toen iedereen, maar dan ook echt iedereen die nog op het eiland was, Jingle Bells mee zong, gaf dat toch wel kippenvel. Heel bijzonder!! Het is dan ook weer fantastisch om te zien, dat er cruisers zijn die een complete synthesizer aan boord hebben! Het was erg gezellig en we hebben weer veel gezellige mensen ontmoet. Een geslaagde kerst!
Opmerkelijk is wel dat wij een van de weinigen zijn die, zeg maar, op doorreis zijn. De meesten zijn al heel lang onderweg, met pensioen, en zijn ook al jaren bijna alleen maar in de San Blas. Misschien soms niet heel het jaar, maar toch wel de helft! 'Not my cup of tea', maar ja, als je met pensioen bent en je kunt kiezen tussen 'achter de geraniums' of 'het blauwe water van de San Blas'... Is volgens mij de keuze niet moeilijk.
Toch gaan we een aantal van de meezingende cruisers van gisteren weer zien in de Pacific. Helaas de Boto niet. We hebben dan ook afscheid van hun genomen, na een zeer geslaagd kerstdiner. Vanochtend zijn wij namelijk alweer ankerop gegaan. De wind neemt deze week wat af en wij willen daar gebruik van maken om wat rustiger naar Colon te varen. Een paar dagen geleden hadden ze het nog over meer dan 4 meter golf buiten. Hier heb je er weinig last van omdat je vaak achter een groot rif ligt, maar tijdens ons tripje naar Colon blijven we niet achter het rif. We liggen nu in de Chichime Cays. Een heerlijke naam; spreek uit als tszjitszjimee. En een erg mooi plekje weer. Rechts en links een eiland, waar Kunas op wonen, voor je de grote zee, maar tussen jou en de zee een groot rif waar de golven op breken. Je ligt dus heerlijk beschut, terwijl je de golven ziet en hoort. Beter dan zo'n cd met golf-geluiden, al kun je dan trouwens wel af en toe even op pause drukken
-----
At 26-12-2011 18:08 (utc) our position was 09°35.25'N 078°52.88'W
"Stretch yourself out up in the air and smile." Ik kijk omhoog en zie de palmbladeren bewegen. De bladeren ruisen in de wind en de golven slaan met veel herrie op het rif. Ik voel wat stekels door mijn yogamatje in mijn voeten prikken. Daar sta ik dan, samen met andere cruisers, verspreid tussen de palmbomen. We gehoorzamen Suzanne en staan stuk voor stuk naar de hemel te lachen. De yogales krijgt zeker een extra dimensie als je omhoog staat te kijken naar de kokosnoten, je realiserend dat je op een tropisch palmeneiland staat.
.
Het was heerlijk vanochtend de yogales. Daarvoor waren we al een keertje naar het eilandje gecrosst omdat de 'veggie-boat' uit Nargana was gearriveerd. Ze hadden daar de schitterendste groenten en fruit uitgekozen voor ons cruisers. Bier en wijn hadden ze ook meegenomen. De cruisers kwamen erop af stormen. Wel grappig, het werd aangekondigd over de marifoon en ineens zag je vanaf overal dinghy's komen scheuren. Maar ja, wij dus ook. Wij hebben weer sinds lange tijd schitterende tomaten en een meloen.
.
De tomaten komen goed van pas voor de salade voor vanavond. Samen met de Boto gaan we aan het kerstdiner. We hebben allebei nog een rollade en met wat aardappeltjes, groente en een sausje komt dat helemaal goed. Morgen is het kerst en is er 's middags een kersthappening op het eilandje hier, zogenoemd BBQ-Island. Iedereen neemt drinken en 'fingerfood' mee en een cadeautje. Ook nemen we allemaal wat mee voor de Kuna familie die hier op het eiland woont. Ik ben benieuwd, het zal wel een gezellige boel worden. Het zijn hoofdzakelijk Amerikanen die hier liggen en een paar Canadezen. Daarnaast toch ook aardig wat Duitsers. Wij zijn de enige Nederlanders hier en tevens ook de jongste cruisers hier in de 'Swimmingpool'. Het merendeel is al een aardig tijdje met pensioen en verblijft het grootste gedeelte van hun tijd, hier in de San Blas. Dat is weer een hele andere type cruiser.
.
Het weer is de laatste dagen wel droog, maar zeer winderig! Alles is dan ook zout binnen. Het luik, voor in de punt, staat altijd open. Dit geeft een heerlijk windje door de boot, maar ook een hartstikke zout windje. De golven die voor ons met een noodgang te pletter slaan op het rif produceren een aardige nevel. Het tochtje met de dinghy naar het strand, tegen de wind in, is dan ook een waar waterballet. De strandlanding in de hoge golven gaat goed, maar je bent al zeiknat van de golven tijdens het varen. We kijken dan soms ook met argusogen naar de Amerikanen met hun dinghy. Zulke grote auto's ze in Amerika rijden, zulke dinghy's hebben ze hier. Een gigantische Carieb met harde v-bodem en 15 pk erachter. Maar och, onze Mr. Ed brengt ons ook overal. En ik weet uit ervaring dat je in zo'n mega dinghy soms toch ook echt nog steeds hartstikke nat wordt. Het beste wat je dan kunt doen is, de opdracht volgen die onze yogalerares Suzanne (SY Nauti Bear) ons vanochtend voor de dag gaf, lachen.
.
PS Check BN/de Stem!! We staan er weer in met een leuk verhaal, voor de kerst nog. Dus dat is of al gebeurd of vandaag .
-----
At 24-12-2011 13:48 (utc) our position was 09°35.41'N 078°40.39'W
En daarom...vanuit een winderige, maar zonnige 'Swimmingpool' hier op Cayes Holandes, in de San Blas, hele gezellige feestdagen! Geniet van elkaar en het lekkere eten.
-----
At 22-12-2011 13:48 (utc) our position was 09°35.41'N 078°40.39'W
...komt zonneschijn! Jawel, ook hier in de Kuna Yala (de San Blas). Vandaag was dan ook weer zo'n schitterende dag, dat je het je bijna niet meer kunt voorstellen dat het de afgelopen dagen van dat slechte weer is geweest.
.
Gisteren zijn we daarom nog blijven liggen op de Cocos Bandera Cays. We lagen goed beschut en hadden weinig zin om in de stromende regen en veel wind verder te gaan. Al was het dan maar een paar mijl. We hebben die dag dan ook maar weer brood gebakken, wat geknutseld, geklust en gelezen. Weinig anders kun je doen op zo'n dag.
.
Vandaag was het dan ook weer een heerlijkheid. De kuip en kussens waren droog, de zon scheen alsof haar leven ervan afhing. Het was meteen weer warm, erg warm. De lucht was blauw en het waaide licht. Ankerop dan maar meteen en naar de Cayos Holandes. Vraag me niet waarom ze zo heten, ik ben er ook nieuwsgierig naar, maar zowel de pilot als de Lonely Planet geeft geen uitleg. Ik vermoed, of beter, in mijn fantasie, is er in de zeventiende eeuw een Nederlandse piraat geweest die op deze eilandengroep zichzelf bekeerd heeft tot een vreedzamer leven met de Kunas. Dat er nu geen kip meer woont op deze eilanden komt niet door deze NL'se piraat, maar door de latere 'inquisitors'.
.
Door de heldere lucht met de zon, kon je de riffen weer goed zien en gaat 'eye ball navigation' weer een stuk beter. Het water is super helder. De foto is gemaakt vanuit de dinghy naar de bodem, met de camera boven water. Het is hier dan ook weer waanzinnig mooi, met onbewoonde palmeilandjes. We hebben een heel eind gesnorkeld, met een aardige stroom mee op de terugweg. We hebben verschillende blue-spotted- en eagle-stingrays gezien. Heel gaaf! Wat wel een beetje als een indringer voelt we drijven nu boven de woonplaats van 8 sepia's. Heel leuk om te zien, maar voor deze sepia's vermoedelijk wel stressvol.
.
Terwijl ik dit zit te tikken, het is al erg donker, hoor ik achter me in het water een gigantische plons en ik krijg de waterspetters in mijn nek. Etienne steekt z'n hoofd naar buiten en vraagt "wat was dat?" Het klonk als een dolfijn. Ik grijp de zaklamp en we schijnen over het water. Ja hoor, dolfijnen!! We hadden ze vanochtend ook al bij de boot. Maar dit is gaver, het is pikkedonker en we schijnen over het water. Daar komen vissen op af en de dolfijnen jagen rond de boot. Kippenvel moment!!
-----
At 20-12-2011 17:36 (utc) our position was 09°35.14'N 078°41.76'W
Gisteren schreef ik dat het aan het regenen en onweren was toen ik het berichtje schreef, nou, dat was pas vanochtend verdwenen. Het is beestenweer geweest vannacht en we hebben daardoor verschillende rondjes rond ons anker gedraaid. We liggen tussen twee eilandjes met riffen en dat draaien dat 'ken net', zeg maar. Vandaag was het redelijk, af en toe een bui, maar ook een enkele keer de zon. De donkere dagen voor kerst zijn ook hier. En nu, nu regent het weer ontzettend hard. De wind trekt bij een bui ook goed aan, dus het huilt door het wand. Als NL'er met veel wind en regen in NL zou je er toch bijna aan gewend moeten zijn. Nou, regent went volgens mij nooit.
.
Tijdens het voorzichtige zonnetje vanmiddag heeft Etienne het rif van het andere eilandje rondgezwommen. Ook weer erg schitterend, met hele grote triggerfishes.
.
Wat wel erg grappig is, elke ochtend tijdens het Panama-cruisersnet wordt met grote hoop en vraagtekens gevraagd waar en wanneer de boot komt die groenten en fruit bij zich heeft. Op de verschillende eilandengroepen hier boven in de San Blas zijn geen dorpjes en je verblijft hier toch wel een aardige tijd. Het is dan ook feest als deze 'fruit&veggie-boat' langskomt en wat aardappelen, eieren en kool heeft. Een waar maal voor de cruiser. Dat kun je je vast niet voorstellen als je bij de Appie in de groenteafdeling loopt te verzinnen wat je zult meenemen. Maar wees gerust, met kool, wortel, ui, rijst, eieren en verschillende kruiden kun je een heerlijke 'nasi' maken!
-----
At 19-12-2011 1:47 (utc) our position was 09°30.61'N 078°36.95'W
Op het moment dat ik dit schrijf is het hier bij ons half 8 's avonds. De regen komt met bak en al uit de hemel en de donder en bliksem gaan rakelings langs ons. Ik ben geen fan van dit weer. Alles nat en we kunnen niet buiten zitten. Het blijft hier ook aardig hangen, het is dit weer al zeker een aantal uren. En dat terwijl het vandaag prima weer is geweest. Zonnig met een paar wolken.
.
We zijn vandaag wat aan het klussen en knutselen geweest. Etienne heeft een kokosnoot zo bewerkt dat het een leuk lampenkapje is geworden. Gewoon het 'kontje' eraf en dan gaatjes erin boren. Een klusje waarvoor je geduld moet hebben. Echt iets voor Etienne dus. Het lampenkapje is erg leuk geworden en Etienne heeft nu provisorisch een lampje aan elektriciteitsdraad gesoldeerd en dan via de sigarettenaansteker werkt het prima en kost het weinig stroom.
.
De zonnescreens voor de ramen zijn al een dikke week klaar en in eentje zit sinds gisteren ook al zwaar de schimmel. Ik snap er niets van. Dat nu iets gaat stikken als het opgerold heeft gezeten, maar nee, de screen heeft gewoon heel de tijd open buiten gehangen. Balen. Inmiddels ben ik met een nieuw project bezig, een hor voor de ingang naar binnen. We hebben daar altijd wel iets tijdelijks, maar nu wordt het 'officieel'. Ik heb van de Boto gaas gekregen en ander materiaal zodat ik het nu goed kan maken. Helaas hebben we te weinig stroom voor mijn naaimachine, dus is het handwerk. Ook een geduldklusje, maar ik heb niet zo veel geduld als Etienne, helaas.
.
Vanmiddag was het weer eens goed zonnig en zijn we een van de eilandjes rond gaan snorkelen. Met name langs het buitenrif van dit eiland. Schitterend!! Het zicht is hier niet heel goed, maar heel veel vis, koraal en al het andere spul. Echt genieten, al was het best een zwemtripje. Door al het weinige zwemmen laat mijn conditie zwaar te wensen over.
.
Vandaag heb ik ook weer wat kerstversiering opgehangen. Ik het wat minder het kerstgevoel als vorig jaar toen we aan het oversteken waren. Elke ochtend is er een cruisersnet op de SSB en vanochtend hoorde je dat sommigen al aan het plannen zijn voor kerst. Tjeetje, het duurt nog een week. Maar ik geloof dat we nu wel weten waar het wat drukker is met cruisers. Wordt het dit jaar waarschijnlijk geen kerst op open zee met z'n tweetjes maar op een palmenstrand, heel romantisch met andere cruisers.
-----
At 18-12-2011 1:25 (utc) our position was 09°30.63'N 078°36.96'W
De grens van een land, van tolerantie, een schijnbare grens, van normen en waarden, van acceptatie. Wij zijn inmiddels al aardig wat landsgrenzen overgegaan. Meestal via de zee. Hier in de San Blas heb je een schijnbare grens. Een grens van wel cruisers en geen cruisers. Er lopen maar weinig cruisers de zuidelijke San Blas eilanden aan, de meeste gaan meteen omhoog naar Povenier. We hadden tot gisteren dan ook maar een enkele cruiser gezien, dit veranderde bij Nargana. Hier lagen er verschillende, wel zo'n 11. Vandaag zijn we verkast naar de Coco Bandera Cays en ook hier, weer andere cruisers, zo'n 7. Heel grappig deze schijnbare grens tussen wel cruisers en geen cruisers.
.
Een andere grens die je hier tegenkomt op de San Blas is de afvalgrens. Afval en dan met name plastics is een groot probleem. Iedereen heeft wel eens gehoord van het grote plastic 'eiland' dat op de oceaan drijft. Maar hier drijft het af en toe nog, maar spoelt het voornamelijk aan. Aan op de meest mooie eilandjes. We liggen nu ook naast een paar van dat soort eilandjes. Witte stranden en verder alleen maar palmbomen. De ene kant, geweldig, schitterend, een plaatje voor in een dromenboek. En de andere kant, de oceaan kant, is net een vuilnisbelt. Al het oceaan-afval spoelt op zo'n eilandje aan en blijft daar liggen. Gaat het weer eens hard waaien met veel golven spoelt er weer wat weg, maar dan drijft het op een ander eilandje wel weer aan wal. Zonde is dit!!! De Kunas doen er ook niets aan. We hebben nog nergens gezien dat ze afval deden verbranden. Het is dus voor ons ook een probleem, waar wij met onze afvalzak heen moeten. Voorlopig is onze ankerbak nog niet vol, gelukkig.
.
En dan heb je een grens van tolerantie of normen en waarden. Op het hele mooie 'picture postcard' eilandje waar wij nu van in de achtertuin liggen, staan een paar grote vuilniszakken met afval. Het schip, de cruiser, naast ons heeft gisteren een leuke barbecue op dit eiland gehad en zijn afval dan nog wel in zakken gedaan, maar deze wel daar achtergelaten. Dit kan niet!! Helaas kunnen wij de zakken ook niet aan boord nemen, dat past niet in de ankerbak. Maar ik vind dit de grens. Dat de Kunas misschien ook niet goed met afval omgaan, da's ook erg, maar het is hun land. Maar zij, jij, wij en ik, als cruiser, als mens, moeten toch beter weten. Wij weten allemaal hoe het met afval gesteld is, hoelang het duurt dat dit of dat afbreekt en met dat in je achterhoofd sorteer je je afval. Wat kan meteen overboord, wat moet klein gemaakt worden, wat kan ik hergebruiken en wat mag vooral niet het water in. De laatste categorie is het meest duidelijkste, dat is plastic. Vroeger kon je alles de natuur in gooien, het kwam van de natuur en werd daar ook weer in opgenomen. Zo zullen de Kunas ook opgegroeid zijn, maar nu met de nieuwe westerse dingen, werkt dat helaas niet. Maar laten wij dan ajb daar niet aan mee doen en een beetje opletten met wat we weggooien of hoe we scheiden. En dat geldt ook voor in NL! Het zou toch jammer zijn dat jouw, mijn, ons plastic flesje hier uiteindelijk op een waanzinnig mooi tropisch eiland aanspoelt.
-----
At 16-12-2011 23:34 (utc) our position was 09°30.61'N 078°36.94'W
Net zoals je af en toe wil kunnen snorkelen, wil je soms ook wel weer eens kunnen internetten of uit eten. Je snapt het al, onze luxe dingen. Dus gisteren weer verder gevaren naar Nargana. Nargana is een dorp waar de Kunas hun Kuna gewoonten hebben laten gaan. Er lopen dus nog wel vrouwen in traditionele kleding, maar ook heel veel gewoon in Westerse. Tussen de houten hutjes staan grote stenen huizen. Of is het meer andersom? Tussen de (grote) stenen huizen staan houten hutjes. Het is in ieder geval weer anders.
.
Wat wel hetzelfde is, is de volledige bebouwing van het eiland. Van de noordkust tot de zuidkust en van de westkust tot de oostkust. Het eiland is vol. Vol met gebouwen. Er zijn verschillende 'tiendas', winkels. En goedkoop! We hebben wat groenten en eieren gekocht. En, drank. Bier en wijn zijn voor de verandering weer eens erg goedkoop.
.
Wat we vandaag ook zagen, waren verschillende albino's. Op de andere eilanden hadden we er een enkele jongen gezien, maar nu zelfs een oudere vrouw. Heel sneu voor deze mensen, die zo anders zijn dan de anderen hier.
.
Vanochtend zijn we naar school geweest, maar dan niet verder dan het computerlokaal. Even internetten!! Erg grappig, maar traag! Pfff, na een dik half uur hadden we de vele emails eindelijk binnen. Wel fijn, ik had vandaag weer (na een hele lange tijd) een beetje last van heimwee en dan helpt het lezen van al die mails nog voor mijn verjaardag enorm. (Bedankt iedereen!!) Helaas waren een aantal websites geblockt, zoals Facebook en Kok Watersport. Ze konden dit wel vrijgeven, maar dan moest je toestemming vragen aan de directeur van de school. Laat maar!! We kijken in Colon wel. Haha.
.
Eind van de middag hebben we met de Boto weer wat gedronken bij het restaurantje aan het water. Gisteren hadden we daar met z'n allen (Boto en Happy Bird) ook al gegeten, kip of vis was de keuze. En dat voor 4 dollar. Dus vandaag was de keuze makkelijk, wij gingen weer uit eten. Ed en ik namen kreeft. Mijn eerste! Vicky en Etienne gingen weer aan de 'pollo', kip. De kreeft was zalig! En ik weet meteen hoe ik hem zelf kan klaarmaken. Er komen namelijk geregeld kano's langs die kreeften verkopen en ik durfde er tot nu toe niet aan te beginnen.
.
Omdat er een feest was ter ere van de diploma-uitreiking van de studenten hier op het eiland, werden wij aan een tafel buiten gezet. De studenten waren schitterend gekleed, kregen hun diploma en heerlijk te eten, terwijl hun familie eromheen zat. De leerlingen gaan nu naar een universiteit, in Panama of hier op het eiland. De universiteit op het eiland hier, geeft toerisme en informatica .Elke leerling werd ook uitgebreid beschreven in een toespraak van de directeur. Hierdoor eindigden wij aan tafel met een Engelsman en twee Denen. Heel gezellig. Zij waren hier al wat maanden aan het rondvaren. Toen we de kreeft gingen uitzoeken kwam ik ook aan de praat met twee Italianen, het was weer erg internationaal. Wat heel grappig was toen de heren bij ons aan tafel schoven vroegen ze of ik uit NL kwam. Ze hadden een 'weddenschapje' gemaakt, nadat ze mij hadden horen praten eerder, in het Engels en Spaans. Zij moet wel uit NL komen, dacht de Engelsman. Lachen!! Ik vroeg quasi gechoqueerd of het door mijn 'steenkolenengels' kwam (Engels met een zwaar NL's accent) maar nee, dat was het niet. In NL leren ze veel talen en kunnen dit dan ook nog erg goed, dus ik moest wel uit NL komen, was zijn overtuiging. Haha!!! Zou het een compliment geweest zijn of heeft hij gewoon de NL'se vlag gezien?
.
By the way, we hadden vandaag ook nog bezoek! Een krokodil bij de boot!! We waren al gewaarschuwd door andere zeilers, maar toen we hem zo zelf rond de boot zagen zwemmen, besloten we het zwemmen toch echt maar even achterwege te laten!
-----
At 15-12-2011 19:44 (utc) our position was 09°26.63'N 078°34.97'W
Zo onderhand hadden we wel weer eens zin in mooi blauw water om in te snorkelen. Maar door al die regen hier en dan het rivierwater wat de zee instroomt, was het tot nu toe alleen maar bruine drap. Ratones Cays, oftwel Aridup (dup is ook het woord in Kuna voor eiland), wordt in de pilot verkocht als schitterend eiland, met excellent helder water. Tja, de foto's in de pilot waren zowieso al uit een betere tijd genomen, maar Aridup ligt verder van het vaste land met geen rivier in de buurt, dus het proberen waard.
.
Het was vandaag een schitterende dag. Veel zon en warm. Perfect weer om te gaan snorkelen. En om de riffen te zien bij de eilanden. We hebben heerlijk gesnorkeld! Het was erg leuk om na zo'n lange tijd weer eens in het water te liggen. Het zicht was prima en het onderwater leven is schitterend!! Heel veel koraal! Veel anemonen en groot ook. Echt weer genieten. Het water was wel koud. Nou ja, ik moet me niet aanstellen natuurlijk, laten we zeggen dan, fris. In ieder geval weer kouder dan in Colombia.
.
Eenmaal weer uit het water ging het steeds harder waaien. Niet erg, maar wel zo dat we niet meer beschut achter het eiland voor anker lagen. Even de kaart raadplegen en maar ankerop naar een ander eilandje vlakbij het vasteland in Snug Harbor. Het is hier ook erg mooi. Helaas was het weer bij het vasteland stukken slechter dan op ons snorkelplekje. We liggen nu dan voor Apaidup. En inmiddels is het pikkedonker! Het enige geluid naast de golven en de vogels op de kant zijn de kersnummers uit mijn Ipod.
-----
At 13-12-2011 21:07 (utc) our position was 09°19.71'N 078°14.99'W
Oftewel 'mono island'. Of ook wel San Ignacio de Tupile. Het is wat met al die namen. Het was weer anders. Nog meer stenen gebouwen en een aantal met steen en hout en dan een rietendak. De mensen waren erg vriendelijk en ook zeer nieuwsgierig naar ons.
.
Op het schoolplein hadden ze een vlaggenmast helemaal versierd als zijnde kerstboom. Ook zag je nu meer huizen waar kerstfrutsels hingen. Ze zijn toch meer versierderig hier, er waren zelfs stukjes wat veel weg had van tuintjes. Het ziet er allemaal erg leuk uit en heel grappig, overal hangen schillen van kokosnoten te drogen. Deze gebruiken ze dan weer als brandstof voor hun open haardje waar ze op koken. En dan met de nadruk op open haard, het is niet meer als een vuurtje op de grond van hun hut en dan vertrekt de rook door een gat in het dak naar buiten. Toch wel primitief eigenlijk al zien de hutten er gezellig uit. Maar zelfs de stenen huizen hebben een paar witte plastiek tuinstoelen, zelf getimmerde tafel en kasten, een paar hangmatten om in te slapen en een fornuis als enige vulling. Dit alles op een zand-vloerbedekking, met dan wel weer een rietendak.
.
Je loopt door de modderige straatjes, de diepste plassen ontwijkend (het had namelijk heel de dag weer geregend) en dan kom je langs een schitterende stenen kerk, waar een koor van kinderen prachtig aan het zingen is. Loop je verder zie je het standbeeld van de beschermer van de Kunas, omringt door telefooncellen en achter hem een grote satelliet! Heel bijzonder!! Wij vroegen ons af of we ook naar NL zouden kunnen bellen. Een volgende keer ga ik het proberen.
.
In een van de winkeltjes heb ik poedermelk gekocht en van Yvonne (Happy Bird) een paar scheppen yoghurt gehad. Actie voor morgen: yoghurt maken.
.
Eind van de dag zijn we, door de Boto, nog getrakteerd op bitterballen tijdens Happy Hour bij de Happy Bird aan boord. Smullen!
-----
At 12-12-2011 18:32 (utc) our position was 09°17.36'N 078°09.23'W
